مباحث حقوقى تحرير الوسيلة - الموسوي البجنوردى، السيد محمد - الصفحة ١٢٩ - كتاب جعاله

مانند خياطى و يا پيدا كردن گمشده تمام نشود عامل مستحق چيزى نيست و ممكن است فرق در دو صورت را مخصوص جايى كنيم كه فسخ از ناحيه‌ى جاعل باشد و بگوييم كه عامل در مثال بناى ديوار مستحق مقدارى از جعل قرار داده شده است كه برابر با ميزان عمل او باشد و همچنين خياطى هم مستحق اجرت‌المثل است مسأله محل اشكال است و در هر حال مصالحه ترك نشود.

مسأله ١٦- اين مسأله كه گفتيم عامل در هر حالى مى‌تواند از كار سر باز زند حتّى اگر دست به كار شده باشد تنها زمانى است كه ضررى به جاعل نزند و اگر بگويند اين‌گونه باشد بر وى واجب است كه عمل را به اتمام برساند به طور مثال اگر جعاله بر جراحى بدن و يا چشم و يا برخى از اين دسته اعمال باشد كه متداول بين پزشكان امروزى است.

بعد از شروع كردن عمل آن را رها نمايد در جايى كه منظور جاعل جز با بهبود و تكميل عايد نمى‌شود، در صورت تكميل نشدن آن موجب فساد است و اگر كار را رها نمايد نسبت به آنچه انجام نداده مستحق هيچ‌گونه اجرتى نيست. زيرا منظور از جعاله در اين‌گونه كارها اتمام كار است. پس اگر اين‌گونه كارها مانند خياطى فرض شود ظاهراً تنها نسبت به آنچه كه انجام داده مستحق جعل است. لكن اگر ضررى متوجه جاعل شود طبيب بايد غرامت پرداخت نمايد.