معين باشد پس اگر مال خود را عاريه دهد به يكى از دو نفر و يا به اجتماعى اين عاريه صحيح نيست بلكه بايد مال خود را به چند نفر معين عاريه نمايد مانند اينكه بگويد اين كتاب به شما ده نفر عاريه دادم در نتيجه همه‌ى آنها به نوبت از آن مال استفاده مى‌نمايند و براى تعيين نوبت قرعه انداخته مى‌شود مانند عين مستأجره. امّا بنا بر اقوى عاريه دادن به گروهى نامعين صحيح نيست.

مسأله ٤- عين مورد عاريه بايد قابليت انتفاع با بقا را داشته باشد و همچنين منفعتى كه از آن حاصل مى‌شود حلال باشد مانند زمين‌هاى زراعى و چارپايان و انواع لباس و كتاب و اثاث و امثال آن بلكه محل تخم كشى و گربه و سگ شكارى و سگ نگهبان و مانند اينها پس عاريه كردن چيزى كه منافع حلال ندارد مانند آلات موسيقى و ظروف نقره و طلا و ... براى استعمال حرام، حرام است همچنين عاريه دادن چيزى كه اگر از آن استفاده شود از بين مى‌رود مانند نان و روغن و ... نيز صحيح نيست.

مسأله ٥- عاريه دادن ميش براى استفاده از شير آن و چاه براى استفاده از آب خالى از قوّت نيست.

مسأله ٦- لازم نيست كه در هنگام عاريه مستعار (عين مورد عاريه) معين باشد بنابراين اگر در هنگام عاريه بگويد يكى از اسب‌هاى خود را به من بده و او نيز بگويد هر كدام را كه خواستى بگير، صحيح است.

مسأله ٧- چيزى كه عاريه مى‌شود در صورتى كه منفعتى يك‌طرفه داشته باشد مانند قالى و يا گليم كه تنها فايده‌ى آن فرش كردن خانه است و يا لحاف كه فايده‌اش پوشاندن بدن است و يا خيمه كه حائل گرما و سرما است و مانند اينها، لازم نيست كه در زمان عاريه دادن جهت انتفاع آن معين شود. امّا اگر كاربردهاى متفاوتى دارد مانند زمين كه هم مى‌توان در آن درخت كاشت و هم مى‌توان زراعت نمود و هم مى‌توان در آن خانه ساخت و يا مانند حيوان كه هم مى‌توان باآن بار حمل كرد و سوار آن شد و مانند اينها اگر عاريه داده مى‌شود بايد هنگام عاريه جهت استفاده آن معلوم شود و در اين صورت براى گيرنده تنها استفاده از منافع ذكر شده‌ى آن حلال مى‌باشد و اگر استفاده از همه‌ى منافع جايز باشد او مى‌گويد كه اين را به تو دادم هر كارى مى‌خواهى بكن، گاهى از اوقات برخى از منافع آن عين نامشخص است و اطلاق عقد شامل آن نمى‌شود كه در اين نوع منافع بايد به آن تصريح شود و يا اطلاق را طورى بيان نمايند كه شامل همه‌ى انواع منافع آن شود مانند دفن ميت در زمينى كه عاريه شده است كه عقد عاريه شامل آن نمى‌شود هر چند كه يكى از منافع زمين باشد.

مسأله ٨- عاريه جايز است و از هر دو طرف قابل برگشت است بنابراين هردو نفر