فقيهان امامى و عرصه هاى ولايت فقيه از قرن چهارم تا سيزدهم - قاسمي، محمد علي و همکاران - الصفحة ٩٤٨

تخليه زمين، در صورت كوتاهى وى در احياى آن ج ٤، ص ٧٩٦

[٢٢٣٧] حاكم و اجراى قصاص يا اخذ ديه، در صورت وقوع جنايت بر لقيط صغير ج ٤، ص ٨٠١

[٢٢٤٨] امام، عاقله لقيط ج ٤، ص ٨٠١

[٢٢٨٤] لزوم اذن از حاكم براى پرداخت هزينه‌هاى لقيط از اموالش ج ٤، ص ٨٠١

[٢٣٠٧] اختيار يابنده در تحويل گوسفند به حاكم، در صورت يافتن آن در فلات ج ٤، ص ٨٠٤

[٢٣٢٣] اختيار يابنده در تحويل حيوان به حاكم، در صورت مجاز نبودن اخذ آن ج ٤، ص ٨٠٤

[٢٣٢٤] تحويل حيوان به حاكم، با فقدان مالك، در صورت مجاز نبودن اخذ آن ج ٤، ص ٨٠٤

[٢٣٤٤] اختيار يابنده در تحويل اجناس فاسد شدنى به حاكم ج ٤، ص ٨٠٧

[٢٣٦٧] لزوم آگاه كردن حاكم براى فروش مقدارى از لقطه براى اصلاح بقيه آن ج ٤، ص ٨٠٧

[٢٤١٩] امام و ارث بردن از ميّت مرتد، در نبود وارث مسلمان ج ٤، ص ٨١٤

[٢٤٢٠] امام و ارث بردن از ديگرى، در نبود وارث مسلمان ج ٤، ص ٨١٤

[٣٠٦٥] امام، ولىّ دم مقتول، در نبود وارث ج ٤، ص ٨١٦

[٢٤٤٥] جواز قضاوت فقيه در عصر غيبت امام عليه السّلام ج ٤، ص ٨٦١

[٢٤٩٤] لزوم اذن امام يا مأذون وى براى به عهده گرفتن امر قضاوت ج ٤، ص ٨٦١

[٢٥٣٦] لزوم مراجعه به امام براى به عهده گرفتن قضاوت، در صورت دارا بودن شرايط ج ٤، ص ٨٦١

[٢٥٥١] جواز حكم به علم، توسط امام و قضاوت ج ٤، ص ٨٦٦

[٢٥٨٩] شكايت از قاضى به امام ج ٤، ص ٨٧٢

[٢٥٠٨] پذيرش دعواى حاكم يا امين وى براى كودك و ديوانه ج ٤، ص ٨٩٣

[٣١١٣] لزوم مراجعه به حاكم براى استيفاى حق، در صورت خوف ايجاد فتنه ج ٤، ص ٨٩٥

[٢٠٩٦] لزوم مراجعه به حاكم براى گرفتن حق از مقرّ، در صورت امتناع وى ج ٤، ص ٨٩٥

[٣٠٩٧] لزوم اجراى قصاص با حكم حاكم و اذن وى ج ٤، ص ٩٢٩

[٢٦٣٧] اختيار امام در عفو يا اجراى حد بر زانى، هنگام توبه بعد از اقرار ج ٤، ص ٩٣٥

[٢٩٣٥] اختيار امام در اجراى حد بر كفّار يا تحويل آنها به اهل دين خودشان ج ٤، ص ٩٣٨

[٢٦٤٩] امام و شروع رجم زانى مقرّ ج ٤، ص ٩٣٩

[٢٥٦٦] حاكم و وجوب اجراى حدود اللّه با علم ج ٤، ص ٩٤٠