فقيهان امامى و عرصه هاى ولايت فقيه از قرن چهارم تا سيزدهم - قاسمي، محمد علي و همکاران - الصفحة ٩١٤

[٢٨٢٠] قاذف و لزوم معرفى خود به سلطان اسلام ص ٢٤٤

[٤١٨] سلطان جهاد و تعيين فقيه براى امارت ص ٢٤٨

[٥١٢] سلطان اسلام و دعوت محاربان به زمين گذاشتن اسلحه ص ٢٥١

[٤٢٤] لزوم اذن از سلطان جهاد براى به مبارزه طلبيدن كافر ص ٢٥٦

[٤٢٣] لزوم اذن از سلطان جهاد براى پناه دادن به كافر ص ٢٥٧

[٤٣٦] امام و تعيين وضعيت اسيرشدگان، بعد از پايان جنگ ص ٢٥٧

[٤٥٥] ولىّ امر و تقسيم غنايم ص ٢٥٨

[٤٥٢] مالكيّت امام بر غنيمت بدون جنگ ص ٢٥٩

[٤٧٧] سلطان اسلام و تعيين مقدار زمين براى مصالحه با كفّار ص ٢٦٠

[٢١٤٣] اجاره دادن زمين مفتوح عنوه توسط ناظر و مصرف درآمدهاى آن در مصالح مسلمين و فسخ آن در موارد لزوم ص ٢٦٠

[١٨١٩] ناظر بر احكام و انتخاب داور براى بررسى اختلاف زوجين ص ٢٩٤

[١٨٤٣] حاكم و الزام زوج به طلاق، در صورت اختلاف زوجين و توصيه داوران ص ٢٩٤

[٢٠١٠] حاكم و تعيين مهلت چهارماهه براى ايلاءكننده و سپس الزام وى به طلاق و در صورت امتناع، سخت‌گيرى در آب و غذا تا زمان انتخاب ص ٣٠٢

[١٩٨٠] حاكم و الزام «مظاهر» به رجوع يا طلاق، و در صورت امتناع، تعيين مهلت سه‌ماهه و سپس سخت‌گيرى در آب و غذا تا زمان انتخاب ص ٣٠٣

[٢٠٣٨] لزوم وقوع لعان در نزد حاكم ص ٣٠٩

[٢٠٦٤] حاكم و جدايى بين زن و شوهر، بعد از انجام ملاعنه ص ٣٠٩

[١٤٠٤] ناظر بر مصالح دين و فسخ وقف بر معابد كفّار ص ٣٢٦

[١٤٨٨] ناظر بر امور مسلمين و تعيين قيّم براى سرپرستى كودك، سفيه و ديوانه ص ٣٣٧

[٩٧٥] حاكم و معرفى مفلس به مردم، براى اجتناب از معامله با وى ص ٣٤١

[٩٧٨] حاكم و الزام طلبكار به رها كردن بدهكار معسر ص ٣٤١

[٩٨٠] حاكم و فروش و تقسيم اموال زايد بر امور ضرورى مفلس، در صورت امتناع وى ص ٣٤١

[٢٣٥٧] آگاه كردن سلطان اسلام از يافتن حيوان، براى پرداخت هزينه‌هاى آن از بيت المال ص ٣٥١