فقيهان امامى و عرصه هاى ولايت فقيه از قرن چهارم تا سيزدهم - قاسمي، محمد علي و همکاران - الصفحة ١٠٠٠

١٩. ابن طى فقعانى (م: ٨٥٥ ه. ق.)

الدّر المنضود في معرفة صيغ النيات و الإيقاعات و العقود (٣٩)

[٧] حاكم و به عهده گرفتن نماز ميّت، در نبود ولى ص ٣٩

[١٦٦] ولايت فقيه بر فقيران و لازم نبودن نيّت در هنگام پرداخت زكات به ايشان ص ٥٤

[٣٣٩] امام يا حاكم و اجبار حجاج بر زيارت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ص ٩١

[١٠٢٩] لزوم حكم حاكم براى محجور شدن مفلس و رفع حجر وى ص ١٣١

[١٠٤٨] لزوم حكم حاكم براى زوال حجر سفيه ص ١٣١

[٢٢٧٣] كمك گرفتن يابنده از سلطان، در پرداخت هزينه‌هاى لقيط ص ١٤٥

[٢٣١٣] اختيار يابنده در تحويل گوسفند به حاكم، در صورت يافتن آن در فلات ص ١٤٦

[٢٣٤٩] اختيار يابنده در تحويل اجناس فاسد شدنى به حاكم ص ١٤٨

[١٤٥٠] نظارت حاكم بر امور ميّت، در صورت تعيين نشدن وصى ص ١٨٧

[١٥١٦] حاكم و تعيين امين براى كمك به وصىّ عاجز ص ١٨٧

[١٦٥٣] ولايت حاكم بر عقد نكاح مجنون، با وجود مصلحت ص ١٩٠

[١٦٤٠] ولايت حاكم بر عقد نكاح، در بعضى موارد ص ١٩١

[١٧٠١] حاكم و تعيين مدت براى روشن شدن وضعيت عنين ص ٢٠١