فقيهان امامى و عرصه هاى ولايت فقيه از قرن چهارم تا سيزدهم - قاسمي، محمد علي و همکاران - الصفحة ٩٣٥

[١٩٨١] حاكم و الزام «مظاهر» به رجوع يا طلاق، و در صورت امتناع، تعيين مهلت سه‌ماهه و سپس سخت‌گيرى در آب و غذا تا زمان انتخاب ص ٣٦٨

[١٩٩٨] حاكم و الزام «مظاهر» به طلاق، در صورت امتناع از پرداخت كفّاره براى اضرار به زن ص ٣٦٨

[٢٠٤٣] لزوم وقوع لعان در نزد حاكم ص ٣٧٩

[١٩٤٢] امام و تعيين تكليف زن، هنگام مفقود شدن همسرش ص ٣٨٤

[٢٩٧٦] سلطان و تعزير مالك قاتل و دريافت قيمت عبد از وى ص ٤٠٧

[٣٠٦٢] سلطان اسلام، ولىّ دم مقتول، در نبود ولى ص ٤٠٧

[٣٠٩٤] لزوم اجراى قصاص توسط سلطان اسلام يا با اذن وى ص ٤٠٧

[٣١٣٠] سلطان و كشتن مسلمان معتاد به قتل اهل ذمّه ص ٤٠٧

[٣١٣٥] سلطان و قتل مالك، در صورت اعتياد به قتل بردگان خود ص ٤٠٧

[٣١٧٤] امام، عاقله ذمّى فقير ص ٤١٣

[٢٨٦١] اختيار ولىّ امر در عفو يا اجراى حد بر سارق، در صورت توبه بعد از اطلاع وى ص ٤٣٤

[٢٧٢٦] ولىّ امر و تعزير مرتكب مقدمات زنا و لواط ص ٤٣٥

[٣٠١٦] ولىّ امر و تعزير مرتكب عمل حرام و ترك كننده واجب، در صورت معيّن نبودن حد ص ٤٣٥

[٣٠٣٤] حاكم و تعزير و رسوا كردن شاهدان دروغين ص ٤٤٤