صورتى كه همسران متعدد دارد بايست هر چهارشب بين آنها تقسيم نمايد مانند اينكه اگر چهار همسر دارد هر يك شب از اين چهار شب را كنار يكى باشد و زمانى كه چهار شب تمام شد دوباره از يكى از آنها را آغاز نمايد و تمام نمايد پس هيچ شبى ديگر مال خودش نيست و همه شب‌هايش مال همسران اوست و اگر همسران او دو نفر هستند هر يك از آنها يك شب و دو شب هم مال خود اوست و اگر سه همسر داشته باشد سه شب مال همسران و يك شب مال خود اوست احتياط آن است كه به اين فتوى مشهور عمل شود به خصوص در مورد كسى كه بيشتر از يك همسر دارد. ولى اقوى آن است كه در آن است كه ما به خصوص يك همسرى بيانش گذشت.

مسأله ٢- وجوب بودن نزد زن و هم خواب شدن با او در جايى است كه زن دائمى است، پس همسر موقّت اين حق را ندارد چه يك نفر باشد و چه بيشتر.

مسأله ٣- جايز است زن از حق در شب‌هايى كه حق هم خوابى دارد، صرف نظر نمايد تا شوهر به هر مصرفى كه مى‌خواهد برساند، همچنين جايز است كه اين حق را به ديگر همسر شوهر خود بدهد.

مسأله ٤- عروس باكره از شب اوّل ازدواج تا هفت شب به صورت مخصوص حق اختصاصى دارد. و در صورتى كه عروس ثيّبه است سه شب اين حق را دارد. و واجب نيست كه مرد اين هفت شب و يا سه شب را به ديگر زنانش تلافى نمايد.

مسأله ٥- زن صغير و يا مجنون قسمت ندارد. چه آنكه ديوانه دائمى باشد و چه ادوارى، ولى در مورد ادوارى زمانى كه سالم است حق دارد. زن ناشزه نيز از اين حق محروم است. حق هم خوابى نيز در سفر ساقط مى‌گردد و حتى بر شوهر واجب نيست كه اين حق را تضاد نمايد.

مسأله ٦- مرد مى‌تواند از هر يك از همسران خود كه خواست قسمت را شروع نمايد و هر طور كه خواست رفتار نمايد مى‌تواند يكى را دوم و يكى سوم قرار دهد. هر چند كه احتياط آن است كه اين كار را با قرعه انجام دهد خصوصاً در مورد غير اولى.

مسأله ٧- مستحب است تساوى را بين همسران خود از نظر گشاده رويى، جماع، نفقه و ... انجام دهد. همچنين نيز مستحب است صبح آن روزى را كه شبش را نزد يكى از آن همسران بوده را نيز كنار همان همسر باشد. همچنين بر شوهر مستحب است كه اجازه دهد زمان فوت پدر زن و مادر زن به زنش اجازه دهد كه نزد آن‌ها حاضر شود هر چند كه حقّ جلوگيرى از اين كار را دارد و چه برسد به غير پدر و مادرش. همچنين شوهر مى‌تواند از بيرون رفتن همسرش به جز انجام امورات واجب جلوگيرى نمايد.