مسأله ٢٢- ازدواج با زنى كه احتمال راستگويى در او مى‌رود و ادعا مى‌كند بى شوهر است جايز است و نيازى به جستجو و نهى در مورد او نيست. حتى در مورد زنى كه قبلًا شوهر داشته و ادعا كند كه شوهرش او را طلاق داده و يا مرده است. بله اگر زن مورد اتهام باشد بايست در مورد او فحص و جستجو شود. پس اگر زنى كه شوهرش غايب است و غيبت او آن قدر طولانى شده است كه معلوم نيست مرده است يا زنده، اگر در اين حالت ادعا نمايد كه من فهميده‌ام شوهر مرده و نيز از راه امارات و قرائن و اخبارى كه به من رسيد به دست آورده‌ام جايز است كه با او ازدواج نمايد حتى اگر سخنان آن زن علم آور نباشد. وكيل هم مى‌تواند اين عقد را براى آنها جارى سازد. البته در صورتى كه وكيل يقين نداشته باشد كه آن دروغ مى‌گويد. امّا به احتياط نزديك‌تر آن است كه اين چنين زنان را عقد نكند به خصوص در زمانى كه او مورد اتهام است.

مسأله ٢٣- اگر مرد با زنى ازدواج كند كه قبلًا ادعا كرده كه بى شوهر است امّا بعد از ازدواج مردى پيدا شود و مدعى شود كه او همسر من است، اين ادعا هم عليه زن مطرح است و هم عليه شوهر فعلى. پس اگر مدّعى اقامه بيّنه نمايد به اين معنا كه دو شاهد عادل بياورد و به نفع او شهادت بدهند، زن و شوهر از هم جدا شده و زن تسليم شوهر قبلى مى‌گردد. ولى اگر مدّعى اقامه بينه نكند هم زن بايست قسم بخورد هم شوهر جديد پس اگر زن و شوهر هر دو با هم قسم خوردند، ادعاى مدّعى ساقط مى‌گردد. حال اگر آن دو نفر نكول كنند حاكم قسم را به مدّعى رد مى‌كند و يا آن‌ها نيز مى‌توانند قسم را به مدعى رد كنند در اين صورت اگر او قسم خورد كه ادعايش ثابت مى‌شود ولى اگر يكى از دو نفر قسم بخورد و يكى ديگر نكول نمايد پس يا حاكم و يا نكول كننده قسم را به مدعى رد مى‌كنند اگر مدعى سوگند بخورد كه ادعاى او فقط نسبت به كسى كه اداء سوگند كرده ساقط و نسبت به ديگرى برقرار است امّا اين ثبوت نسبت آن كه قسم نخورد، اثر ندارد. پس اگر آن كس كه قسم خورده شوهر دوم است و زن ناكل بوده، اين نكول نسبت به حق شوهرش بى اثر است جز اينكه آن شوهر بميرد و يا او را طلاق دهد به شوهر اوّل باز مى‌گردد. و اگر آن كس كه قسم خورده خود زن باشد و ناكل شوهر جديد باشد، دعواى مدعى نسبت به او نيز ساقط است و به هيچ وجه راهى به زن ندارد حتى اگر شوهر دوم فوت نموده يا طلاقش دهد.

مسأله ٢٤- در صورتى كه زنى مدعى شود شوهر ندارد و مردى نيز با او ازدواج نمايد. و آنگاه خود او ادعا نمايد كه شوهر داشته اين ادّعا از او پذيرفته نمى‌شود، بله اگر او اقامه بينه نمايد بين او شوهرش جدايى مى‌اندازد. شهادت هم همين مقدار كافى است كه بگويند زن در روزى كه به عقد شوهر جديد در آمده، شوهر داشته است و لازم نيست‌