مباحث حقوقى تحرير الوسيلة - الموسوي البجنوردى، السيد محمد - الصفحة ٣٥٥ - كتاب نكاح
مسأله ٣- ازدواج با زن و دختر زناكار و يا از زنا متولّد شده كراهت دارد، همچنين ازدواج با قابله خود و دختر او نيز كراهت دارد.
مسأله ٤- سزاوار نيست كه زن با چند گروه ازدواج نمايد: «١ بداخلاق ٢- مخنّث يعنى كسى كه مردان با او لواط مىكنند. ٣- فاسق ٤- شرابخوار».
مسأله ٥- مستحب است كه زمان عقد چند نفر را به عنوان شاهد حاضر نمايند و عقد را به صورت علنى انجام دهند و قبل از اجراى صيغه خطبه بخوانند، كاملترين خطبه، خطبهاى است مشتمل بر حمد خداى تعالى، صلوات به پيامبر و اهل بيت او، شهادتين، وصيت كردن حاضران به تقوى و دعا براى متعاقدين، و در حمد جايز است بگويد الحمداللَّه و در صلوات همين كه بگويد اللهم صلّ على محمد و آل محمد كافى است.
بهتر است عقد در شب واقع شود، همچنين اينكه عقد در آخر ماه و نيز زمانى كه قمر در برج عقرب است كراهت دارد، واقع شود. همچنين در هر يك از ايام نحس ماه كه در عوام مشهور است كه عبارتند از سوم، پنجم، سيزدهم، شانزدهم، بيست و يكم و بيست چهارم و بيست و پنجم هر ماه.
مسأله ٦- مستحب است كه زفاف در شب انجام گردد و وليمه آن را در همان شب و يا در روز بدهند چون وليمه دادن از سنتهاى پيامبران است و از پيامبر اكرم (ص) مروىّ است كه فرمودند در وليمه تنها در پنج مورد از سنتهاى من است، در عروسى در خرس يعنى تولد فرزند در عذار يعنى ختنه كردن پسر؛ در و كار يعنى خريدن خانه؛ در ركاز يعنى برگشتن از زيارت و سفرمكه» وليمه دادن در اين موارد يك يا دو بار مستحب است نه بيشتر؛ زيرا پيامبر اكرم در حديثى فرمودهاند «وليمه دادن در بار اوّل حق است و در روز دوم (بار دوم) كرامت است و در روز سوم (بار سوم) ريا و خودنمايى است» براى شركت در وليمه جا دارد مؤمنين شركت نمايند و بر مؤمنان نيز مستحب است كه آن وليمه را قبول نمايند و آن را بخورند هر چند كه روزه مستحبى گرفته باشند سزاوار است كه صاحب وليمه هر طايفهاى از غنى و فقير را دعوت نمايد و سفره خود را فقط مختص ثروتمندان قرار ندهد كه در رسول خدا (ص) روايت است كه «بدترين وليمهها، وليمهاى است كه اغنياء به آن دعوت بشوند و فقرا به آن راه نداشته باشند».
مسأله ٧- براى كسى كه مىخواهد با همسر خود جماع نمايد مستحب است در شب زفاف يا در روزش دو ركعت نماز بخواند، و خداوند را با دعاهايى كه در آن مورد است ياد نمايد، همچنين مستحب است كه با وضو باشد و نيز اين كه دست بر پيشانى همسرش در حالى كه رو به قبله بگذارد و بگويد «اللّهم على كتابك تزوجتها و فى امانتك أخذتها، و بكلماتك استحللت فرجها فان قضيت فى رحمها شيئاً فاجعله مسلماً سوّياولا