گرفت، در همه حال جستجوى صاحب واجب است، پس اگر از پيدا شدن مالك حيوان نا اميد شد يا بايد خود حيوان را صدقه بدهد و يا اينكه آن را فروخته، پول حاصل از آن را صدقه دهد، همانند هر مال مجهول المالك ديگر عمل شود.

مسأله ٣- حيوانى كه داخل خانه انسان مى‌شود مانند مرغ خانگى و يا كبوتر بنابر ظاهر جزء لقطه محسوب نمى‌گردد و مجهول المالك است، پس بايد در مورد صاحب آن جستجو گردد و اگر نااميد شدند بايست از طرف صاحب آن صدقه داده شود.

جستجويى معتبر است كه به مقدار متعارف صورت گرفته باشد. آن به اين صورت است كه از همسايگان سؤال نمايد. همچنين تملّك پرنده‌اى همچون كبوتر براى كسى كه پرنده رام اوست و نداند آيا صاحب دارد يا نه، جايز است. واجب نيست در مورد پرنده‌اى كه در فضا پرواز مى‌كند به جستجوى صاحب آن پرداخته شود، همچنين اگر پرنده‌اى يافت گردد كه نشانه‌اى دارد مانند اينكه طوق در گردن دارد، احتياط اين است كه همانند مجهول المالك يا آن رفتار گردد.

مسأله ٤- تا اينجا مسائل حيوانى را گفتيم كه در آبادى يافت شود، حال مسائل حيوانى كه در غير روستا يافت گردد مانند حيوانى كه در بيابانها، و يا در بين جاده‌ها و ... يافت گردد. در صورتى كه آن حيوان، از حيواناتى باشد كه مى‌تواند خود را از خطر درندگان كوچك همچون روباه و شغال و گرگ و كفتار و ... حفظ نمايد چه اينكه به اندازه شتر بزرگ باشد و يا اينكه مانند اسب و آهو بدود و يا همچون گاو و گاوميش قدرتمند باشد، دراين حالات گرفتن آن جايز نيست، البته به آن شرط كه آب و علف براى چريدن داشته باشد و از اين لحاظ حيوان تلف نگردد، ديگر اينكه حيوان سالم باشد و توانايى يافتن آب و علف را نيز داشته باشد، در اينصورت هم گرفتن آن جايز نيست. ولى در صورتى كه حيوان همانند گوسفند و يا گوساله و يا كره اسب و ... باشد و نتواند خود را از خطر درندگان كوچك حفظ نمايد، مى‌توان آن را گرفت و اين كار جايز است. پس بايد در همان محلى كه آن را يافته جستجو نمايد كه صاحب آن را پيدا نمايد. البته، به شرطى كه انسان در آن اطراف پيدا شود، اگر صاحب آن را پيدا كرد كه آن را به دومى مى‌دهد ولى اگر صاحب آن يافت نشد، مى‌تواند آن را تملّك نمايد، بفروشد و يا ذبح نمايد و ... در صورتى هم كه صاحب آن پيدا شد، بايست غرامت آن را بر او بدهد، همچنين مى‌تواند آن را نگهدارى كند اگر هم تلف شود، ضامن آن نيست.

مسأله ٥- در صورتى كه شترى را زمانى كه گرفتن آن جايز نيست، بگيرد، ضامن آن است و بر او واجب است كه خرج آن حيوان را بدهد، و در صورتى كه هزينه‌هاى آن را داد نمى‌تواند از مالك آن، مطالبه نمايد حتى اگر به اين نيّت كه از او بگيرد، خرج كرده‌