مباحث حقوقى تحرير الوسيلة - الموسوي البجنوردى، السيد محمد - الصفحة ١٧٧ - كتاب مزارعه

مسأله ١٦- براى هر يك از مالك و زارع جايز است كه سهم هر يك را با ديد كارشناسى و تخمين و تراضى با يكديگر در قبال مقدارى از همان محصول تقبل نمايند. بنا بر اقوى تقبل بعد از قبول لازم است هر چند كه معلوم شود كه سهم ديگرى بيشتر بوده است و اگر معلوم شده كه سهم او كمتر است بايد مقدارى را كه تقبل كرده بپردازد، همچنان كه بر ديگرى نيز واجب است مقدارى را كه تقبل كرده را بپذيرد حتّى اگر بعداً بفهمد كه سهم او بيشتر بوده است و نمى‌تواند بعداً مطالبه‌ى زيادتر نمايد.

مسأله ١٧- اگر بعد از دروى محصول ريشه‌هاى آن در زمين باقى بماند و در سال بعد دوباره خود به خود سبز گردد محصول آن نيز مانند سال گذشته به همان نسبت بين آنها مشترك است و اگر قرار آنها فقط در سال جارى بوده باشد اكنون محصول مال صاحب بذر است و اگر او از آن چشم پوشيد و درو نكرد هر كه اول آن را تصاحب كرد مالك است.

مسأله ١٨- مزارعه در زمين باير بعد از اصلاح آن جايز است به اين صورت كه صاحب زمين با زارع قرار مى‌گذارد كه او زمين را تعمير و اصلاح نمايد و در مقابل يك يا دو سال رد آن كاشت كند و سپس براى مدتى معين محصول آن به مشاع و سهم معلوم بين آن دو تقسيم شود.