مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤٧ - تفسیر سوره الحاقّه (١)

[ تفسیر سوره الحاقّه ]

تفسیر سوره الحاقّه (١)

بسم اللَّه الرحمن الرحیم

الْحاقَّةُ. مَا الْحاقَّةُ. وَ ما ادْریک مَا الْحاقَّةُ. کذَّبَتْ ثَمودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ. فَامّا ثَمودُ فَاهْلِکوا بِالطّاغِیةِ. وَ امّا عادٌ فَاهْلِکوا بِریحٍ صَرْصَرٍ عاتِیةٍ. سَخَّرَها عَلَیهِمْ سَبْعَ لَیالٍ وَ ثَمانِیةَ ایامٍ حُسوماً فَتَرَی الْقَوْمَ فیها صَرْعی کانَّهُمْ اعْجازُ نَخْلٍ خاوِیةٍ. فَهَلْ تَری لَهُمْ مِنْ باقِیةٍ. وَ جاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ وَ الْمُؤْتَفِکاتُ بِالْخاطِئَةِ [١].

... [٢] اصلًا ماهیت حرکت طلب است. طلب وقتی که برای مطلوبی باشد حقانیت پیدا میکند اما اگرطلبی باشد بلا مطلوب، این مساوی است با پوچ بودن و عبث بودن.

شما هرکسی که کاری میکند- چون کار حرکت است- میگویید برای چه؟ اگر بگوید برای هیچ چیز، میگویید پس تو دیوانهای؛ کارَت پوچ و عبث است. ماهیت دنیا حرکت است. امروز همه قبول دارند که ماهیت این عالم حرکت است. اگر