شهر و دیارتان خارج شدهاید و شما که هدفتان رضای الهی است پس باید اینجور باشید؛ یعنی لازمه مجاهد در راه خدا بودن و در راه خدا گام برداشتن این است که این پیوندها را با دشمنان خدا و دشمنان خودتان ببُرید.

خدا آگاهتر است «

تُسِرّونَ الَیهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ انَا اعْلَمُ بِما اخْفَیتُمْ وَما اعْلَنْتُمْ» شما که مدعی ایمان به خدا هستید (بهطور جمع ذکر کرده ولی همینطور که عرض کردم شأن نزول آیه در مورد یک فرد است که همان حاطب باشد) در سرّ و خفاء عُلقه خودتان را به کفار و مسلمین اظهار میکنید، مخفیانه علقه خودتان را به آنها میرسانید، مثل اینکه یادتان رفته که شما مؤمن هستید و به خدا ایمان دارید که آن خدا همه چیز را میداند، آنچه را که شما ظاهر کنید و آنچه را که مخفی کنید؛ یعنی مگر غافلید از اینکه خدا از اسرار شما آگاه است و از ظاهر و باطن شما [و از] همه چیز آگاه است؟! «وَ انَا اعْلَمُ بِما اخْفَیتُمْ وَ ما اعْلَنْتُمْ» من که خدای شما هستم به آنچه شما پنهان کنید و به آنچه شما آشکار کنید، از خود شما آگاهترم «وَ مَنْ یفْعَلْهُ مِنْکمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبیلِ» هر کسی که چنین کاری را بکند، از راه راست منحرف شده است.

فرصت طلبی کافران

آیه بعد باز توضیحی در همین زمینه است. (کمی به صورت مختصرتر تا آخر این آیات تفسیر میکنیم بعد شرح مفصّلتری عرض میکنم.)

«انْ یثْقَفوکمْ یکونوا لَکمْ اعْداءً وَ یبْسُطوا الَیکمْ ایدِیهُمْ وَ الْسِنَتَهُمْ بِالسّوءِ وَ وَدّوا لَوْ تَکفُرونَ» [١]. عرض کردیم که قرآن کریم مکرر در مکرر این هشدار را میدهد که مسأله این نیست که ما میگوییم شما فقط به دلیل اینکه آنها مسلمان نیستند با آنها رابطه دوستی و احسان برقرار نکنید؛ مسأله این است که شما غافلید که در زیر پرده این چهره ظاهری که اینها نشان میدهند [چه نیاتی نهفته است!] احیاناً به شما میگویند که شما مسلمانید، ما مسلمان نیستیم ولی در عین حال اهل یک قبیله هستیم، یک فامیل هستیم، بالاخره قوم و خویش هستیم؛ ما قبل از اینکه مسلمان یا

[١]. ممتحنه/ ٢.