مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٠ - تفسیر سوره حشر (٣)

تفسیر سوره حشر (٣)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

هُوَ اللَّهُ الَّذی لا الهَ الّا هُوَ عالِمُ الْغَیبِ وَالشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ. هُوَ اللَّهُ الَّذی لا الهَ الّا هُوَ الْمَلِک الْقُدّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیمِنُ الْعَزیزُ الْجَبّارُ الْمُتَکبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمّا یشْرِکونَ [١].

... [٢] که در آخرین آیه میفرماید: «لَهُ الْاسْماءُ الْحُسْنی». مقداری از اسمای حسنای الهی در اینجا بیان شده است. آیه اول این است: «هُوَ اللَّهُ الَّذی لا الهَ الّا هُوَ» اوست اللّه که اله و معبودی جز او نیست. در این جمله دو بار لفظ «هُوَ» تکرار شده است. «هُوَ» به حسب قواعد زبان عربی یک ضمیر است (ضمیر غایب)، به جای «او» در فارسی.

ولی یک تفاوت میان «هو» در عربی- البته در اصطلاح قرآن در مورد خدا- با «هو» در هر جای دیگر و یا با «او» در زبان فارسی هست. این که عرض میکنم ضمیر