مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨٢ - نفرین نوح علیه السلام

امکان ندارد پیغمبر کسی را بکشد و احتمال نجات یافتن برای او در آینده باشد. نوح گفت (سخن نوح منعکس میشود برای اینکه سیره انبیا برای ما مشخص بشود): انَّک انْ تَذَرْهُمْ یضِلّوا عِبادَک وَ لا یلِدوا الّا فاجِراً کفّاراً. خدایا! اگر تو اینها را عذاب نکنی دیگران را گمراه میکنند، در نسل آیندهشان هم آدم خوبی وجود ندارد و از این نسل فاسدِ کثیف جز فاسق و کافرِ بسیار کافر کسی به وجود نمیآید. آنگاه در آخر گفت: رَبِّ اغْفِرْ لی وَ لِوالِدَی وَ لِمَنْ دَخَلَ بَیتِی مُؤْمِناً پروردگارا مرا بیامرز، والدین مرا بیامرز و هرکسی که با ایمان [و] در حالی که مؤمن است در داخل خانه من است. نگفت: همه فرزندان من؛ گفت: و هرکسی که داخل خانه من بشود و مؤمن باشد. نگفت: خدایا از بچههای من اگر از همان ردیفی هستند که فاسدند و در نسل آنها هم آدم صالحی نیست چون بچه من هستند صرفنظر کن؛ بلکه گفت: اگر از آنها در خانه من هم کسی هست خدایا از بین ببر. وَ لِلْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ و هر مؤمن، هر مرد مؤمن و هر زن مؤمن را بیامرز. وَ لا تَزِدِ الظّالِمینَ الّا تَباراً و برای این مردم ظالم ستمگر میفزای مگر هلاکت را.