گرفت. مکه تقریباً زمینهاش آماده شد. در فاصله این دو سالِ صلح حدیبیه تا فتح مکه، عده زیادی مسلمان شدند. مسلمین هم آزادی پیدا کرده بودند و در مکه تبلیغ میکردند. دیگر اساساً رمقی از نظر روحی برای کفار باقی نمانده بود. تبلیغات دروغی که کفار کرده بودند (خیلی تبلیغات دروغ راجع به پیغمبر میکردند) بعد معلوم شد که همهاش دروغ است، و این آرزو در دل توده مردم مکه پیدا شده بود که مسلمان شوند.

شروط بیعت زنان

بعد از فتح مکه- که آن را هم پیغمبر اکرم به گونهای فتح کرد که هیچ خونریزی واقع نشود و نشد جز یک شلوغکاری مختصری که خالد ولید کرد و پیغمبر اکرم هم از آن کار تبرّی جست- خواهناخواه حتی همان دشمنان سرسخت اسلام هم آمدند و اسلام آوردند؛ گروه گروه مرد و زن میآمدند و اسلام میآوردند. مردها میآمدند و با پیغمبر بیعت میکردند و زنها هم میآمدند. البته- همانطوری که تاریخ و حدیث بیان کردهاند- وقتی زنها آمدند با پیغمبر بیعت کنند فرمود نه، من با زنها دست نمیدهم. مردها میآمدند دست میدادند و زنها میآمدند، فرمود نه؛ گفتند پس ما چگونه بیعت کنیم؟ فرمود یک ظرف آب بیاورید؛ دستشان را زدند در آن ظرف آب و درآوردند، بعد گفتند هر کس میخواهد با من بیعت کند دستش را در این ظرف آب بگذارد، این در حکم همان بیعت است.

قرآن میفرماید: «یا ایهَا النَّبِی اذا جاءَک الْمُؤْمِناتُ یبایعْنَک عَلی انْ لا یشْرِکنَ بِاللَّهِ شَیئاً وَ لا یسْرِقْنَ وَ لا یزْنینَ وَ لا یقْتُلْنَ اوْلادَهُنَّ وَ لا یأْتینَ بِبُهْتانٍ یفْتَرینَهُ بَینَ ایدیهِنَّ وَ ارْجُلِهِنَّ وَ لا یعْصینَک فی مَعْروفٍ فَبایعْهُنَ» اگر زنان مؤمنه- که مدعی ایمان هستند- آمدند با تو بیعت کنند، این شروط را با اینها مخصوصاً قید کن، اگر با این قیدها آمدند بیعت کنند با آنها بیعت کن. اول، بیعت به اینکه شریک برای خدا قرار ندهند.

این اصل اول. در بیعت هر مردی هم این اصل را گنجاندهاند. (گفتهاند موادِ اینجا بعضی اختصاص به زنان دارد، اکثرش مشترک است میان زنان و مردان، ولی در مورد زنانْ بالخصوص تصریح و روی آن تأکید میشود.) بعد از این دیگر گرد بتپرستی و شرک به هیچ وجه نگردند. این اولین شرط. «وَ لا یسْرِقْنَ» دزدی نکنند.

منظور آن دزدیهایی است که بعضی زنها گاهی دزدی میکنند ولی خودشان آن را