مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤٣ - تفسیر سوره تغابن (١)

[ تفسیر سوره تغابن ]

تفسیر سوره تغابن (١)

بسماللَّه الرحمن الرحیم یسَبِّحُ للَّهِ ما فِی السَّمواتِ وَ ما فِی الْارْضِ لَهُ الْمُلْک وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلی کلِّ شَیءٍ قَدیرٌ. هُوَ الَّذی خَلَقَکمْ فَمِنْکمْ کافِرٌ وَ مِنْکمْ مُؤْمِنٌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلونَ بَصیرٌ. خَلَقَ السَّمواتِ وَ الْارْضَ بِالْحَقِّ وَ صَوَّرَ کمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَکمْ وَ الَیهِ الْمَصیرُ. یعْلَمُ ما فِی السَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ یعْلَمُ ما تُسِرّونَ وَ ما تُعْلِنونَ وَ اللَّهُ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدورِ [١].

این سوره، سوره مبارکه تغابن و پنجمینِ مسبّحات است؛ پنجمین سورهای است که با «سبّح» و یا «یسبّح» شروع شده است و از آن جهت سوره تغابن نامیده شده است که در یکی از آیات این سوره که خواهد آمد (آیه نهم) میفرماید:«یوْمَ یجْمَعُکمْ لِیوْمِ الْجَمْعِ ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ» آن روزی که خدا شما را در روزِ جمع گرد میآورد و آن روز، روزِ تغابن است. این که معنای تغابن چیست، هنگامی که به آن آیه رسیدیم