مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٨ - مسأله هفت آسمان و هفت زمین

تفسیر سوره طلاق (٤)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

اللَّهُ الَّذی خَلَقَ سَبْعَ سَمواتٍ وَ مِنَ الْارْضِ مِثْلَهُنَّ یتَنَزَّلُ الْامْرُ بَینَهُنَّ لِتَعْلَموا انَّ اللَّهَ عَلی کلِّ شَیءٍ قَدیرٌ وَ انَّ اللَّهَ قَدْ احاطَ بِکلِّ شَیءٍ عِلْماً [١].

این آیه کریمه آخرین آیه سوره مبارکه طلاق است. اشارهای به مسأله خلقت و جریان اراده و حکمت الهی در کار خلقت است. میفرماید: اللَّه، خدا همان کس است که هفت آسمان آفرید، و از زمین مانند آنها را، امر الهی بین آنها فرود میآید، برای اینکه شما بدانید که خدا بر هر چیزی تواناست و خدا به هر چیزی از نظر علم و دانش احاطه دارد، یعنی علم خداوند محیط به همه چیز است.

مسأله هفت آسمان و هفت زمین

در این آیه به چیزی اشاره شده است که در آیات دیگر قرآن هم آمده است ولی در هر جایی قسمتی از مطلب. در قرآن مسأله هفت آسمان مطرح است، یعنی نصّ قرآن