مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٥٩ - تفسیر سوره نوح (١)

[ تفسیر سوره نوح ]

تفسیر سوره نوح (١)

بسم اللَّه الرحمن الرحیم

انّا ارْسَلْنا نوحاً الی قَوْمِهِ انْ انْذِرْ قَوْمَک مِنْ قَبْلِ انْ یأْتِیهُمْ عَذابٌ الیمٌ. قالَ یا قَوْمِ انّی لَکمْ نَذیرٌ مُبینٌ. انِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقوهُ وَ اطیعونِ. یغْفِرْ لَکمْ مِنْ ذُنوبِکمْ وَ یؤَخِّرْکمْ الی اجَلٍ مُسَمًّی انَّ اجَلَ اللَّهِ اذا جاءَ لایؤَخَّرُ لَوْ کنْتُمْ تَعْلَمونَ [١].

در این سوره مبارکه هم بیشتر آیات کوتاه کوتاه است. این سوره راجع به انذارات حضرت نوح است قوم خودش را. میدانیم که قرآن مخصوصاً روی خصوصیات تاریخی- یعنی مسائلی که از نظر هدایت و تعلیم و تربیت و اصلاح نفوس مردم اثر ندارد- مثلًا روی اسمها تکیه نمیکند. یک مورخ اینگونه مینویسد: نوح مردی بود که اسم پدرش اینبود، در فلان شهر و در فلان تاریخ متولد شد، مادرش که بود و دختر که بود. آن سرزمین چه سرزمینی بود و خصوصیاتش چه بود. اینها اثری در موعظه مردم ندارد. و اتفاقاً همینها بوده که بعدها عدهای خیلی توجه خودشان را به