این بتهای به این خوبی که سالهای زیاد شما پرستش کردهاید این شخص درباره اینها چه میگوید؟! وَ قالوا لاتَذَرُنَّ الِهَتَکمْ وَ لاتَذَرُنَّ وَدّاً وَ لا سُواعاً وَ لا یغوثَ وَ یعوقَ وَ نَسْراً. مبادا این معبودهای قدیمی خودتان را رها کنید (هرکدام اسمی داشته است).

مردم هم با اینها خو گرفته بودند؛ احساسات مردم را تهییج میکردند.

بعد باز قرآن از قول نوح میگوید: وَ قَدْ اضَلّوا کثیراً با همین حرفها چقدر مردم را گمراه کردند. وَ لا تَزِدِ الظّالِمینَ الّا ضَلالًا خدایا دیگر این مردم گمراه را جز بر گمراهیشان نیفزا؛ که آن گمراهی بعد از گمراهی عکسالعمل گمراهی اول است. بعد قرآن میفرماید که این آخرین مرحله کار بود: مِمّا خَطیئاتِهِمْ اغْرِقوا به موجب گناهانشان غرق شدند. فَادْخِلوا ناراً بعد از غرق شدن هم در دنیای دیگر وارد آتش شدند. فَلَمْ یجِدوا لَهُمْ مِنْ دونِ اللَّهِ انْصاراً خدا را که از دست داده بودند، از غیر خدا هم انصاری پیدا نکردند. یعنی آن وَدّ و سُواع و یغوث و یعوق و نَسر دیگر به دردشان نخورد.

نفرین نوح علیه السلام

اینجا قرآن آن نفرین نوح را نقل میکند: وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْارْضِ مِنَ الْکافِرینَ دَیاراً پروردگارا در روی زمین از این کافران، دیاری باقی نگذار؛ چرا؟ اینها برای خودشان هم در آینده مفید نیستند و برای دیگران مضرند، پس حذف کردنی هستند. عرض کردیم، اینها به خدا یاد دادن که نمیخواهد، اینها را که قرآن نقل میکند در واقع میخواهد بگوید که نوح در چه زمینهای نفرین کرد. معنای این حرف این است که اگر پیغمبری احتمال بدهد که بندهای بعدها هدایت خواهد شد او را از بین نمیبرد و هلاک نمیکند نه به صورت نفرین و نه به صورت کشتن. من نمیدانم این قضیه اساساً اصل تاریخی دارد یا ندارد ولی حقیقت دارد و اگر اصل تاریخی ندارد با حقیقت منطبق است. میگویند مالکاشتر نخعی به امیرالمؤمنین گفت که شما در لیلة الحَریر یا لیلة الحِرّیر (چون میگویند حضرت هر کسی را در آن شب میکشت یک اللَّه اکبر میگفت؛ شمردند حدود پانصد نفر شد) چیزی از ما زیادتر نکشتید، چطور شد؟ فرمود: فرق من و تو این بود که تو هرکه از آنها جلویت میآمد میکشتی، من اگر در نسلهایش یک مؤمن سراغ میداشتم نمیکشتم. من انتخاب میکردم و تو انتخاب نمیکردی.