قدیم برای معتقدین به قرآن و معتقدین به هیئت قدیم به وجود میآورد که ما این را با قرآن چگونه تطبیق کنیم. قرآن میگوید ما نزدیکترین آسمانها را به ستارهها مزین کردهایم، و هیئت قدیم میگوید در نزدیکترین آسمانها فقط ماه وجود دارد، در دومی ستاره عطارد وجود دارد، در هشتمین آسمانهاست که سایر ستارگان وجود دارد. ناچار بودند به گونهای توجیه و تأویل کنند، بگویند از باب اینکه آسمان دنیا از همه نزدیکتر است، گو اینکه این چراغها در بالاتر از آسمان دنیاست ولی چون ما از اینجا میبینیم مجازاً چنین چیزی میگوییم. ولی این، توجیه و تأویل است.

اگر ما باشیم و ظاهر آیه قرآن، مطلبی به دست میآید که اگر میگویند با هیئت جدید منطبق نیست، به این معنی است که هیئت جدید ساکت است، چطور؟ هیئت جدید مدعی است که این ستارگانی که بشر کشف کرده است، بعضی از ستارگانی است که در عالم وجود دارد؛ هنوز تا همه ستارگان کشف بشود راه بشر خیلی زیاد است. ما هنوز مقدار کمی از ستارگان را کشف کردهایم. تا آنجا که ما کشف کردهایم فقط ستاره دیدهایم و غیر از ستاره خورشید یا خورشیدهای منظومههای شمسی کهکشانها چیزی ندیدهایم. بعد از آن چیست، چقدر ستاره و کهکشان است، نمیدانیم. آیا این ستارهها و این کهکشانها، آن مقداری که تاکنون کشف شده- که زیاد هم کشف شده است- [چه نسبتی با آن مقداری که کشف نشده است دارد؟] ستارههایی کشف شده است که میگویند میلیونها سال نوری طول میکشد که نور خودش را [به زمین] برساند. نوری که در هر ثانیه سیصد هزار کیلومتر یعنی پنجاه هزار فرسخ حرکت میکند، ستارههایی هست که اینقدر از ما دور است که اگر بخواهد نورش به ما برسد چندین میلیون سال نوری طول میکشد. در عین حال شاید آنهایی که وجود دارد و کشف نشده است چندین برابر اینها باشد. حال آیا بعدش به جایی منتهی میشود یا نمیشود، علم جدید نمیگوید منتهی نمیشود، میگوید: نمیدانم.

ظاهر آیه قرآن این است که همه این ستارگان در زیر نزدیکترین آسمانها قرار گرفته است. پس آسمانهایی که قرآن معتقد است، غیر از آن چیزی است که هیئت بطلمیوس میگفت در آسمان اولش ماه است، در آسمان دومش عطارد و ...

آسمانهایی که قرآن میگوید فوق همه این ستارگانی است که بشر کشف کرده است.

آیا روزی بشر با علم خودش به نزدیکترینِ آن آسمانها میرسد یا نمیرسد،