مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨٣ - تفسیر سوره جن (١)

[ تفسیر سوره جن ]

تفسیر سوره جن (١)

بسم اللَّه الرحمن الرحیم

قُلْ اوحِی الَی ا نَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالوا انّا سَمِعْنا قُرْ اناً عَجَباً. یهدی الَی الرُّشْدِ فامَنّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِک بِرَبِّنا احَداً. وَ ا نَّهُ تَعالی جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً. وَ ا نَّهُ کانَ یقولُ سَفیهُنا عَلَی اللَّهِ شَطَطاً. وَ ا نّا ظَنَنّا انْ لَنْ تَقولَ الْانْسُ وَ الْجِنُّ عَلَی اللَّهِ کذِباً. وَ ا نَّهُ کانَ رِجالٌ مِنَ الْانْسِ یعوذونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادوهُمْ رَهَقاً [١].

سوره مبارکهای است که به نام «سورة الجن» خوانده میشود. قسمتهای اول این سوره اشاره به جریانی است که گروهی از جن (نفر در اینجا یعنی گروه) قرآن را استماع کردهاند و تحت تأثیر قرآن قرار گرفتهاند و با قوم خود در میان گذاشتهاند و قرآن مجید این جریان را نقل فرموده؛ که در سوره مبارکه احقاف هم ما آیاتی در همین زمینه داشتیم و احتمالًا هر دو جریان یکی باشد و ممکن است که دو جریان باشد؛ آیاتی که با این جمله شروع میشد: وَ اذْ صَرَفْنا الَیک نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یسْتَمِعونَ