مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٤٦ - سه حدیث

پیمانهای سیاسی تا حدودی که منافع اقتضا میکند [لازم است،] پس پیمان یعنی هیچ، و دیگر به کدام پیمان سیاسی در دنیا میشود اعتماد کرد؟! این است که انسانیت به خطر میافتد.

سه حدیث

در حدیث است: سه چیز است که رعایتش واجب است چه در مورد مسلمان و چه در مورد غیر مسلمان، یعنی از حقوق خاصه روابط اسلامی نیست، از حقوقِ انسانی است: یکی رعایت امانت. اگر کسی امانتی به مسلمانی بدهد ولو کافرترین کافرها باشد رعایتش واجب و خیانتش حرام است. امام سجاد این مطلب را به این صورت تمثیل فرمود: اگر قاتل پدرم همان شمشیری را که با آن پدرم را کشتند به عنوان امانت به من بسپارد خیانت نمیکنم. آیا از این بالاتر میشود که امانتگیرنده شخصی مثل امام زینالعابدین باشد با آن روابطی که میان پدر و پسر هست، امانتدهنده قاتل شخصی مثل امام حسین باشد و امر مورد امانت هم همان شمشیری باشد که با آن سر امام حسین را بریدند؟ میگوید حتی در آن مورد خیانت نمیکنم.

دوم مسأله عهد است که اگر انسان عهد و پیمان بست مادام که طرف آن را نقض نکرده نقض نمیکند.

سوم مسأله نیکی کردن به والدین است؛ یعنی والدین اگر کافر هم باشند این جور نیست که تمام حقوقشان ساقط بشود؛ یک حقوقی دارند. ممکن است در یک شرایطی [این حقوق ساقط گردد.] مثلًا در وقتی که والدین شمشیر به روی اسلام کشیدهاند، برای فرزندی که مجاهد اسلام است کشتنش جایز است ولی در عین حال یک سلسله حقوق دارد که رعایت آن حقوق مادام که زنده است واجب است.

در حدیث دیگر است: سه نفرند که احترام کردن آنها برای احدی نقص و عیب نیست و کوچکی شمرده نمیشود. یکی پدر و مادر. تو به هر درجه رسیده باشی خیال نکن به جایی رسیدهای که بالاتر است از اینکه به پدر و مادرت خدمت کنی.

دیگری مهمان. میزبان هر که میخواهد باشد و مهمان هر که میخواهد باشد، باز خدمت کردن مهمان برای میزبان ننگ و اهانت نیست بلکه کمال است.

این حدیث را هم بخوانم و این بحث را تمام کنم. پدر و پسری آمدند مهمان