مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧٠ - رابطه انسان با خلق خدا

فَلَیسَ لَهُ الْیوْمَ ههُنا حَمیمٌ. نتیجهگیری را ببینید: پس چنین کسی امروز حمیمی ندارد (حمیم یعنی کسی که به او مهربانی کند؛ به خویشاوندان هم از این جهت حمیم میگویند که خویشاوند طبعاً به انسان مهربان است) یعنی این فرد که پیوندش را با خدا بریده با خلق خدا هم بریده، نتیجهاش این است که امروز هیچ دست مهربانی و محبتی به سوی او دراز نمیشود.

چه خوب میگوید سعدی! گویی ترجمه همین آیه کریمه است، چون قرآن میفرماید: لا یؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظیمِ. وَ لا یحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکینِ. فَلَیسَ لَهُ الْیوْمَ ههُنا حَمیمٌ آدمی که به خدا ایمان ندارد و در کار خلق خدا هم کوشا نبوده و مهربانی به مردم نداشته است، امروز هم کسی به او مهربانی نمیکند. پیغمبر اکرم فرمود: ارْحَمْ تُرْحَمْ به دیگران مهربانی کن تا به تو مهربانی بشود. مَنْ لایرْحَمْ لایرْحَمْ کسی که به دیگران مهربانی نمیکند به او مهربانی نمیشود. سعدی میگوید: