مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥١٠ - تفسیر سوره ملک (٢)

تفسیر سوره ملک (٢)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

ا لَّذی خَلَقَ سَبْعَ سَمواتٍ طِباقاً ما تَری فی خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَری مِنْ فُطورٍ. ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کرَّتَینِ ینْقَلِبْ إلَیک الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسیرٌ. وَ لَقَدْ زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِمَصابیحَ وَ جَعَلْناها رُجوماً لِلشَّیاطینِ وَ أعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعیرِ. وَ لِلَّذینَ کفَروا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصیرُ [١].

آیه سوم از سوره مبارکه ملک است. در آیه اول اعلام توحید افعالی بود، یعنی اعلام اینکه با همه قدرتهایی که در این عالم وجود دارد و پراکنده است و آنهمه نیروهایی که به شکلهای مختلف در این عالم هست، آیا همه قدرتها، اقتدارها، سلطهها در یک نقطه متمرکز است یا متمرکز نیست؟ که اگر در یک نقطه متمرکز باشد، آن نقطه همان دست قدرت الهی است. فرمود:«تَبارَک الَّذی بِیدِهِ الْمُلْک» تمام اقتدارها و سلطهها در نهایت امر در دست او متمرکز است. به تعبیر دیگر- که در نهجالبلاغه