مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣١ - تفسیر سوره معارج (٤)

تفسیر سوره معارج (٤)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

وَ الَّذینَ یصَدِّقونَ بِیوْمِ الدّینِ. وَ الَّذینَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقونَ. انَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَیرُ مَأْمونٍ. وَ الَّذینَ هُمْ لِفُروجِهِمْ حافِظونَ. إلّاعَلی ازْواجِهِمْ اوْ ما مَلَکتْ ایمانُهُمْ فَانَّهُمْ غَیرُ مَلومینَ. فَمَنِ ابْتَغی وَراءَ ذلِک فَاولئِک هُمُ الْعادونَ. وَ الَّذینَ هُمْ لِاماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعونَ. وَ الَّذینَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمونَ. وَ الَّذینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یحافِظونَ. اولئِک فِی جَنّاتٍ مُکرَمونَ [١].

دنباله آیاتی است که در جلسه پیش قرائت شد که از این آیه شروع میشد: انَّ الْانْسانَ خُلِقَ هَلوعاً. اذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعاً. وَ اذا مَسَّهُ الْخَیرُ مَنوعاً. الَّا الْمُصَلّینَ. الَّذینَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ دائِمونَ الی آخر.

فرمود انسان هلوع آفریده شده است، دارای هَلَع [٢]. حالت ابتدایی انسان این حالت است، که باید هم در ابتدا انسان اینچنین باشد ولی نه اینکه اینچنین باقی