هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٣٥ - آخرين وصيت

سر و سامان مى‌دادند و مرجعيّت دينى را در محافل خود تحكيم مى‌بخشيدند.

١٢- محمّد بن حسن صفار. او از سران شيعه در قم و مردى ثقه، بزرگوار بود كه دهها كتاب تأليف كرد و در آنها احاديث اهل بيت عليهم السلام را در مسائل مختلف حفظ نمود. بين او و امام عسكرى نيز نامه‌هايى رد و بدل شده است. [١]

١٣- فضل بن شاذان. او يكى از پركارترين شيعيان است. گفته‌اند برخى از مؤلفات وى از رضايت و خشنودى امام عسكرى بهره‌مند گشته و آن حضرت در باره احاديث او نوشته: اين حديث صحيح و سزاوار است بدان عمل شود.

همچنين گفته‌اند امام در يكى از مؤلفات فضل نگريست و فرمود:

«اهل خراسان به جايگاه فضل بن شاذان وبودن او در ميانشان بايد غبطه بخورند». [٢]

١٤- عثمان بن سعيد عمرى. وى يكى از ستونهاى نظام مرجعيّت در دوران امام حسن عسكرى است و ائمه به جايگاه او اشاره كرده‌اند. او در نزد شيعيان مقامى والا داشت و امام هادى پيروان خود را بدو ارجاع مى‌داد چنانكه اين نكته در روايت احمد بن اسحاق قمى ذكر شده است. وى گويد: يكى از روزها بر امام هادى عليه السلام وارد شدم و پرسيدم: سرورم! هميشه اين امكان براى من نيست كه خدمت شما مشرّف شوم. پس سخن چه كسى را بپذيرم و فرمان چه كسى را اطاعت كنم؟ آن حضرت به من فرمود:

«اين ابو عمرو مردى است مورد اعتماد و امين. آنچه به شما گفت از جانب من مى‌گويد و آنچه به شما رساند از جانب من رسانده است.»

چون ابوالحسن عليه السلام وفات يافت خدمت فرزندش حسن عسكرى عليه السلام رسيدم‌