هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٣٣ - ه- منم محمّد

شاهد آن كار نبوده و هر كس در كارى حاضر نباشد ولى بدان خرسند گردد همانند كسى است كه شاهد آن بوده است.»

«توسد الصبر، واعتنق الفقر، وارفض الشهوات، وخالف الهوى، واعلم أنّك لن تخلو من عين اللَّه فانظر كيف تكون».

«بر صبر تكيه كن و فقر را در آغوش گير و شهوتها را دور كن و با هواى نفس به ستيز برخيز و بدان كه در برابر ديده خداوندى و بنگر كه چگونه‌اى؟» [١]

ه- منم محمّد ...

روايت شده است كه امام جواد را پس از شهادت پدر بزرگوارش به مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله آوردند. او كه در آن هنگام هنوز در سنين طفوليّت به سر مى‌برد، به سوى منبر رو كرد و يك پله از آن بالا رفت و آنگاه به سخن در آمد و گفت:

«منم محمّد پسر رضا! منم جواد! منم دانا به نسبهاى مردم در صلبها! من به ضماير و ظواهر شما و آنچه به سوى آن روانه ايد آگاهم! علمى كه پيش از آنكه خداوند مخلوقات را بيافريند به ما ارزانى داشته و تا پس از فناى آسمانها و زمينها نيز باقى است. اگر غلبه اهل باطل و حكومت گمراهان و هجوم اهل شك نبود، هر آينه سخنى مى‌گفتم كه پيشينيان و آيندگان از آن به شگفت مى‌آمدند»! آنگاه دست شريف خويش را بر دهانش گذارد و گفت:

«اى محمّد خاموش شو همچنان كه پدرانت پيش از اين خاموشى گزيدند».