هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٧١ - شهادت مرقد و مزار شريف

حادثه‌اى روى دهد. پس محمّد بن جعفر به سوى مردم رفت و گفت: اى مردم! امام رضا امروز بيرون نمى‌آيد. مردم پراكنده شدند و ابو الحسن را شبانه غسل دادند و به خاك سپردند». [١]

مزار آن‌حضرت همواره مورد توجّه شيعيان اهل بيت عليهم السلام و دوستداران آنان بوده است، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله و ديگر ائمه در باره مرقد وى و زيارت او ترغيب و توصيه كرده‌اند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است:

«در آينده پاره‌اى از تن من در ديار خراسان به خاك سپرده مى‌شود كه هر مؤمنى آن را زيارت كند خداوند عزّ و جل بهشت را بروى واجب و آتش را بر بدنش حرام مى‌كند». [٢]

همچنين از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود:

«مردى از فرزندان پسرم موسى به دنيا مى‌آيد كه نامش نام امير المؤمنين عليه السلام‌، است و به ديار طوس كه در خراسان است مى‌رود و در آنجا با زهر كشته مى‌شود و غريبانه در همانجا به خاك سپرده مى‌شود. هر كس او را در حالى كه عارف به حق اوست زيارت كند خداوند متعال به او پاداش كسى را كه پيش از فتح مكّه انفاق كرده و (با مشركان) جنگيده است عطا خواهد كرد». [٣]

شعرا نيز در سوگ حضرتش مرثيه‌هايى سروده‌اند كه دل سنگ را از درد آب مى‌كند. همچنين آنان در اشعار خود خائنانى كه امام را با زهر از پاى در آوردند، به رسوايى كشيده‌اند. دعبل در ضمن قصيده معروف خود در اين باره مى‌گويد: [٤]