هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٥٢ - خصلتهاى پسنديده

«براى كسانى كه ايمان آوردند نيكوى و زيادت است و هرگز بر رخسارشان گرد خجالت و ذلّت ننشيند.»

امام با شنيدن اين آيه فرمود: بس است. آنگاه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: در شگفتم كه چطور وقتى قرآن مى‌خوانم پير نمى‌شوم. [١]

او از كتاب پروردگارش، معارف دينى را الهام مى‌گرفت تا آنجا كه راويان را وامى‌داشت تا از وى در باره منشأ قرآنى گفته‌هايش سؤال كنند. ابو الجارود در اين باره ماجرايى نقل كرده است. وى مى‌گويد: ابو جعفر عليه السلام فرمود: چون در باره چيزى با شما سخن گفتم مرا از سر چشمه قرآنى آن بپرسيد. سپس فرمود:

خداوند از قيل و قال و تباه شدن مال و بسيار سؤال كردن نهى فرموده است.

پرسيدند: اى فرزند رسول خدا اين مورد در كجاى قرآن آمده است؟

فرمود: خداوند عز و جل در كتابش مى‌فرمايد:

لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِن نَجْوَاهُمْ ... [٢].

«هيچ خيرى در بسيارى از نجواهاى آنان نيست.»

و مى‌فرمايد: وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً [٣].

«و اموالى كه خداوند شما را به نگاهبانى آن گماشته به دست سفيهان مدهيد.»

و نيز مى‌فرمايد: لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ‌ [٤].

«از چيزهايى مپرسيد كه چون براى شما آشكار شود، بدتان مى‌آيد و غمناك مى‌شويد.»