هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢١ - بنياد پاك

عموى خويش، حسن را در آغوش مى‌گيرد و مى‌فرمايد:

- آيا درباره من خوابى ديده‌اى؟

- آرى اى رسول خدا.

- آن را بازگوى.

- چنان ديدم كه قطعه‌اى از تن شما در دامن من افتاده است.

- پس پيامبر صلى الله عليه و آله لبخندى زد و كودك شير خواره را به‌دست او سپرد و فرمود: آرى اين تأويل رؤياى توست. او پاره تن من است.

بدين ترتيب ام الفضل به عنوان دايه امام حسن برگزيده شد.

كودك در كنف حمايت رسول بزرگوار اسلام و در زير سايه پدرش امام على و حضرت زهرا بزرگ مى‌شد تا بدين وسيله تمام معانى و مفاهيم اسلامِ ناب را از چشمه سار رسالت و تمام ارزشهاى ولايت را در زير سايه ولايت و همه فضايل و مكارم را از منبع عصمت و فضليت بياموزد.

پيامبر صلى الله عليه و آله، على و زهرا عليهما السلام در تربيت امام توجّه و اهتمامى بليغ، مبذول مى‌داشتند تا بدان وسيله، استعدادها و شايستگيهاى وى را شكوفا سازند.

وراثت‌

بى ترديد وراثت، در ساخت شخصيّت فرد تأثير به سزايى دارد. شخصيّت فرد با محيطى كه از آن برخاسته و در آن متولّد شده است ارتباط مستقيمى دارد. در ميان فرزندان ابو طالب، بهترين و برترين خانه‌ها براى پديد آمدن انسان كامل، همين خانه بود، زيرا هر كودكى كه در اين خانه زاده مى‌شد، از دو طرف با عبدالمطلّب نسبت داشت. از يك طرف از سوى على بن ابى طالب و از طرف ديگر از سوى فاطمه دختر محمّد بن عبداللَّه بن عبدالمطلّب. همان طور كه على عليه السلام خود نيز از دو سوى به هاشم منسوب بود.