هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٤ - ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان

امام فرمود:

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، هدايتگران راه نور - قم، چاپ: پنجم، ١٣٩٠.

امارت بر شما در نظر من كم بهاتر از ارزش اين كفش است مگر آنكه به وسيله آن حقى را بر پاى دارم يا باطلى را دفع كنم».

آيا مگر آن‌حضرت نبود كه ابقاى معاويه بر شام را حتّى براى مدّتى كه طى آن بتواند، حكومت خويش را قوام بخشد و آنگاه او را بر كنار كند، رد كرد؟ چرا؟ چون او خيانت و ناجوانمردى را مطرود مى‌دانست. و روزى خود در اين باره فرمود:

«معاويه از من زيركتر نيست. بلكه او خيانت روا مى‌دارد و مرتكب فجور مى‌شود و اگر خيانت و نيرنگ نكوهيده نبود، من خود زيركترين مردم بودم». [١]

تاريخ روايت مى‌كند كه تمام كسانى كه نخست از طرفداران امام بودند و سپس به معاويه پيوستند همگى از عدالت آن‌حضرت گريختند و به دوستى و هواخواهى معاويه متمايل شدند. اينان كسانى بودند كه در روزگار خليفه سوّم به ثروتهاى هنگفتى دست يافته و از حسابرسى على عليه السلام درباره ثروتهايشان هراسان بودند. اينان ثروتهاى مسلمانان را از بيت المال صاحب شده بودند و مى‌خواستند همه چيز از آنِ خود ايشان باشد. آنها تصوّر مى‌كردند كه جامعه اسلامى نيز همچون جامعه جاهلى است كه در آن قوى و عزيز، ضعيف و ذليل را ببلعد و اين شعار امام را آنان هيچ گاه نپسنديدند كه فرمود:

«ذليل نزد من عزيز است تا گاهى كه حق او را باز ستانم و قوى نزد من ضعيف است تا آن هنگام كه حقى را از او بگيرم». [٢]

اين عده، كسانى بودند كه گناهان سزاوار مجازات، مرتكب مى‌شدند.