هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٢٢ - نمونهاى از انقلاب علوى

را هم بدين خاطر پذيرفت كه مى‌خواست آن را بخواند.

وجود شخصيّتى انقلابى همچون محمّد و انقلابى همانند انقلاب او دليلى است بر وجود جنبشى مكتبى كه حتّى يك‌روز هم‌از حركت خويش باز نايستاد، و نيز بر اين دلالت مى‌كند كه اين جنبش هيچ‌گاه ممكن نبود از راه راست منحرف شود. اين دو خصيصه در طول انقلابهايى كه توسط جنبش مكتبى ايجاد مى‌شد، به چشم مى‌خورند.

در كنار اوضاع بحرانى دستگاه حاكم و از دوران امام جواد جنبشى با كيفيتى مخصوص براى ايجاد انقلاب پديد آمد. جنبش مكتبى در روزگار امام جواد به شرايط خوبى دست يافته بود. بدان گونه كه مى‌توان گفت اگر جنبش مكتبى در دوران امام موسى بن جعفر سخت‌ترين شرايط خود را مى‌گذراند، در عوض در روزگار جواد الأئمّه بهترين اوقات خود را سپرى مى‌كرده و شايد به همين دليل در حديثى از ابن اسباط، و عبّاد بن اسماعيل آمده است:

«ما در منى نزد امام رضا بوديم كه (امام جواد) را آوردند. پرسيديم: آيا اين همان مولود مبارك است؟ فرمود: آرى اين مولودى است كه در اسلام كسى پر بركت تر از او به دنيا نيامده است». [١]

همچنين ابو يحيى صنعانى روايت مى‌كند كه نزد امام رضا بودم كه پسرش امام جواد را كه هنوز كوچك بود، به نزدش آوردند. آن‌حضرت فرمود:

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، هدايتگران راه نور - قم، چاپ: پنجم، ١٣٩٠.

اين مولودى است كه مولودى پر بركت‌تر از او براى شيعيان ما متولّد نشده است».

بركتى كه از رهگذر ولادت امام جواد عليه السلام براى جنبش مكتبى حاصل شد تنها در رفع جوّ وحشت و اختناق سياسى از آنها نبود بلكه مهم تر از اين، ريشه‌دار كردن مكتب از نظر عقيدتى، فكرى، سياسى و فقهى بود.