هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٢ - شجره مبارك

بنگرى‌ ٣٤ مرتبه بگو اللَّه اكبر و ٣٣ مرتبه بگو الحمد للَّه‌و ٣٣ مرتبه هم بگو سبحان اللَّه.

چون، چنين كنى خداوند نيرو و نشاط به تو عنايت كند. آنگاه پيامبر صلى الله عليه و آله به او نگريست و فرمود: آيا بدين خرسندى؟

فاطمه پاسخ داد: آرى اى رسول خدا، خرسندم.

اين همان تسبيح مشهور به «تسبيح الزهرا» است كه بيشتر شيعيان پس از خواندن نماز، خود را به انجام آن ملزم مى‌دانند.

اين است شخصيت آن زن درخشانى كه فاطمه زهرا عليها السلام آن را براى ما به نمايش مى‌گذارد. او نشان مى‌دهد كه چگونه يك زن بايد مشكلات را تحمّل كند و به درجات والايى كه خداوند براى او درنظر گرفته برسد بى‌آنكه بدانچه از دنياى فانى از كف او مى‌رود، توجّه نشان دهد.

بنابر برخى از روايات، چون آيه زير نازل شد كه فرمود:

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوراً [١].

«چون از ايشان (يعنى از خويشان و دخترت فاطمه) به خاطر رحمت پروردگارت كه بدان اميدوارى، روى گرداندى بديشان سخنى نرم و خوش بگو».

پيامبر صلى الله عليه و آله خدمتكارى را بنام «فضه» را براى خدمت به دخترش به نزد وى فرستاد.

فاطمه نمى‌خواست با او رفتارى مانند رفتار زنان عرب داشته باشد آنان به خدمتكار خود امر و نهى مى‌كردند و خدمتكارشان جز اطاعت از فرمانهاى آنها چاره ديگرى نداشت. امّا فاطمه هرگز چنين نكرد بلكه بدون آنكه ميان خود و فضه امتيازى قائل شود، روزهايى را بين خود و فضه تقسيم كرد.

٣- فاطمه زهرا زندگى و غذاى ناگوار و لباس درشت بافت و خشن را تحمّل مى‌كرد و تنها خدا و روز قيامت را درنظر مى‌آورد. در حديثى از سويد بن غفله‌