هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٦٠ - امام در ميدان مبارزه

مأمون پاسخ داد: هر طور كه مى‌خواهى بيرون آى.

مأمون به فرماندهان و مردم دستور داد كه صبح زود بر در سراى امام رضا گردآيند. مردم از زن و مرد و كودك به خاطر آن‌حضرت در خيابانها و بامها نشسته بودند. فرماندهان نيز بر در خانه امام رضا گردآمده بودند.

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، هدايتگران راه نور - قم، چاپ: پنجم، ١٣٩٠.

ن خورشيد بر آمد، امام رضا عليه السلام غسل كرد و عمامه‌اى سپيد از كتان بر سر بست و قسمتى از آن را بر روى سينه‌اش و قسمتى ديگر را ميان شانه‌هايش افكند. سپس اندكى از جامه خود را بالا گرفت و به خادمان خويش فرمود: شما نيز همان كنيد كه من مى‌كنم. سپس عصايى به دست گرفت و از خانه بيرون آمد ما روبه روى حضرتش بوديم. او پابرهنه بود و جامه‌اش را تا نيمه ساق بالازده و دامن لباسهاى ديگر را هم به كمر زده بود. او به راه افتاد و ما هم پيشاپيش او به‌راه افتاديم. وى سرش را به سوى آسمان بالا كرد و چهار تكبير گفت. به نظر ما مى‌رسيد كه هوا و ديوارها هم به آن تكبيرهاى حضرت پاسخ مى‌گفتند.

فرماندهان آراسته و مسلّح در حالى كه بهترين جامه‌هاى خود را دربركرده بودند بر در سراى آن‌حضرت انتظار وى را مى‌كشيدند. ما پاى‌برهنه و دامن به كمر زده در برابر آنها ظاهر شديم. چون امام از خانه بيرون آمد، توقف كوتاهى كرد و فرمود:

«اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ عَلى‌ ما هَد انا، اللَّهُ أَكْبَرُ عَلى‌ ما رَزَقَنا مِنْ بَهيمَةِ الْأَنْعامِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ عَلى‌ ما أَبْلانا».

آن‌حضرت صداى خويش را بالابرد ما نيز صداهاى خود را بالابرديم.

شهر مرو از گريه و فرياد به لرزه درآمد. امام سه بار اين ذكر را تكرار فرمود.

فرماندهان از مركوبهاى خويش پايين آمدند و چكمه‌هايشان را از پاى بيرون كردند. شهر مرو يكپارچه مى‌گريست و هيچ كس نمى‌توانست از گريه و شيون خوددارى كند.