هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٠٥ - دانشگاه بزرگ

امام صادق فرمود: دلها، خدا را با نور ايمان مى بينند و خردها با بيداريشان آن را مانند امور آشكار، ثابت مى‌كنند و ديدگان با ديدن زيبايى تركيب و استوارى تأليف (پيوستگى) او را مى‌بينند.

از طرفى پيامبران و آياتش و كتابها و محكماتش وجود او را اثبات مى‌كنند و دانشمندان از نشانه‌هايش بر عظمت او بى آنكه ديده شود، بسنده كرده‌اند.

زنديق: آيا خداوند نمى‌تواند خود را بر مردم بنمايد تا او را ببينند تا بعد از آن با يقين كامل عبادت شود؟

امام صادق: براى امور محال پاسخى نيست. [١]

زنديق: از كجا پيامبران و فرستادگان را اثبات مى‌كنى؟

امام صادق: وقتى كه، ثابت كرديم كه خالقى صانع و متعالى‌ وجود دارد و اين صانع، حكيم است روا نيست كه آفريدگانش او را نظاره كنند و بر او دست سايند و يا او با خلايقش مباشرت كند و آنان نيز با او مباشرت كنند، او به آنان نيازمند باشد و آنان نيز بدو نيازمند باشند. ثابت شد كه خداوند بندگانى را سفيران خود گرفت كه مردم را به مصالح و منافع خويش و چيزهايى كه پايدارى ايشان در آنها است و فنايشان در ترك آنها، دلالت مى‌كنند. پس وجود آمران و ناهيان از جانب خداوند حكيم و دانا در ميان مخلوقاتش ثابت شد. در اينجا ثابت مى‌شود كه براى مخلوقات معبرانى هستند. آنان پيامبران و برگزيدگان خلق اويند. حكيمانى كه به حكمت تأديب شده و از جانب او مبعوث گشته‌اند.

در احوال مردم با آنان شريكند بنابر آنكه مردم با او در خلق و تدبير شريكند.