هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٠٠ - نقش امام در تبليغات مكتبى
معصوم عليهم السلام به شعر به عنوان منبرى سيّار كه به سرعت در ميان مردم نفوذ پيدا مىكند، توجّه نشان مىدادند، همچنان كه طاغوتيان نيز به نوبه خود از شعر به عنوان ابزارى براى تبليغات دروغين و گمراه كننده خود بهره مىبردند.
امام زين العابدين عليه السلام نيز گاهى شعر مىسرود. مشهور ترين شعرى كه از آنحضرت نقل كردهاند ابيات جاويد زير است كه در آنها مىفرمايد: [١]
نَحْنُ بَنُو الْمُصْطَفى ذُو غُصَصٍ
يَجْرَعُها فِى الْأَنامِ كاظِمنا [٢]
عَظِيمَةٌ فِى الْأَنامِ مِحْنَتُناأَوَّلُنا مُبْتَلى وَآخِرُنا [٣]
يَفْرَحُ هذَا الْوَرى بِعيدِهُمْ
وَنَحْنُ أَعْيادُنا مآتِمُنا [٤]
وَالنَّاسُ فِى الْأَمْنِ وَالسُّرُورِ ما
يَأْمَنُ طُولَ الزَّمانِ خائِفنا [٥]
وَما خُصِصْنا بِهِ مِنَ الشَّرَفِ الطَّا
ئِلِ بَيْنَ الْأَنامِ آفَتَنا [٦]
يَحْكُمُ فينا وَالْحُكْمُ فيهِ لَنا
جاحِدَنا حَقَّنا وَغاضِبَنا [٧]