هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧١٤ - مولود فرخنده

تاريخ نگاران نامهاى متعدّدى براى مادر امام رضا عليه السلام ذكر كرده‌اند شايد به اين خاطر يك كنيز در نزد هر مولايى به نامى ديگر خوانده مى‌شده است.

نامهايى كه براى ايشان ذكر كرده‌اند، عبارتند از:

نجمه، اروى، سكن، سمان، تكتم و طاهره. امّا مشهورترين نام وى تكتم بوده و پس از متولد شدن امام به نامهاى طاهره و ام البنين نيز خوانده شده است.

در سال‌ ١٤٨ ه ق و در روز يازدهم ذى القعدة الحرام، امام رضا ديده به جهان گشود، و بيت رسالت را موجى از سرور و شادى فراگرفت.

تكتم، مادر آن‌حضرت، گويد: چون به نطفه فرزندم، على، باردار شدم، سنگينى حمل را احساس نكردم و در خواب آهنگ تسبيح و تهليل و ستايش را از درون شكمم مى‌شنيدم اين امر موجب بيم و هراس من مى‌شد. چون بيدار مى‌شدم هيچ صدايى به گوشم نمى‌خورد. هنگامى كه نوزاد متولد شد، بر زمين افتاد و دستهايش را روى زمين قرار داد و سرش را به سوى آسمان بلند كرد ولبانش را جنباند چنان كه گويى حرف مى‌زد. در اين‌هنگام پدرش‌امام موسى بن جعفر عليه السلام به سويم آمد و گفت: اى نجمه! كرامت پروردگارت بر تو مبارك باد!

من نوزاد را در جامه‌اى سپيد پيچيده به دست امام دادم و آن حضرت در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و آب فرات خواست و از آن به كام كودك ماليد و سپس او را به من بازگرداند و گفت: او را بگير كه او بقيّة اللَّه در زمين است. [١]