هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٥٠ - درسهايى براى زندگى

«هيچ عزيزى از حق جدا نشد جز آنكه خوار شد، و خوارى حق را نگرفت مگر آنكه سر فراز شد.»

«دوست نادان، مايه رنج است.»

«دو خصلت است كه والاتر از آنها چيزى نيست: ايمان به خداوند و سود رساندن به برادران».

«گستاخى فرزند بر پدر، در كوچكى، منجر به عاق شدن در بزرگى‌اش شود.»

«اظهار شادمانى در برابر شخص غمزده، بى ادبى است.»

«بهتر از زندگى چيزى است كه اگر از دستش بدهى، زندگى را منفور دارى و بدتر از مرگ چيزى است كه چون بر تو فرود آيد مرگ را محبوب شمارى».

«رياضت دادن نادان و ترك دادن معتاد از چيزى كه بدان عادت كرده، خود معجزه است.»

«تواضع نعمتى است كه بر آن حسد نبرند.»

«آدمى را طورى گرامى ندار كه بر او سخت بگذرد.»

«هر كه برادرش را نهانى اندرز داد او را آراسته و آن كه در برابر ديگرانش پند گفت، زشتش ساخته».

«هيچ بلايى نيست مگر اينكه براى خدا در پيرامون آن نعمتى است.»

«چه زشت است براى مؤمن گرايشى كه او را خوار مى‌كند.» [١]

آن حضرت فرمود:

«پارساترين مردم كسى است كه به هنگام بر خورد با امور شبهه ناك بازايستد، عابدترين مردم كسى است كه فرايض را بر پاى دارد، زاهدترين مردم كسى است كه از حرام دست شويد، سخت كوش ترين مردم كسى است كه گناهان را ترك گويد.»

«شما در عمرهاى كاسته شده و روزهاى شمرده شده (اندك) هستيد، و مرگ ناگهان سر مى‌رسد. هر كه تخم نيكى بكارد خوشى بدرود، و آن كه تخم بدى بكارد پشيمانى‌