هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٥ - على عليه السلام در دوران پيامبر

چون مسلمانان از پيامبر درباره اين سوره پرسيدند، آن‌حضرت فرمود:

«على بر دشمنان خدا چيره گشت و جبرئيل خبر پيروزى او را در اين شب به من داد». [١] چون على به مدينه بازگشت، پيامبر صلى الله عليه و آله همراه با ديگر مسلمانان به پيشوازش آمدند. على به احترام پيامبر از اسب پياده شد امّا پيامبر به او فرمود: سوار شو كه خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند. آنگاه فرمود:

«اگر نمى‌ترسيدم كه گروههايى از امّتم درباره تو چيزى را بگويند كه مسيحيان درباره عيسى گفتند، هرآينه سخنى در حق تو مى‌گفتم كه بر مردم نمى‌گذشتى مگر آن كه خاك زير پايت را بر مى‌گرفتند».

امام على عليه السلام بدين گونه براى اسلام مانند شمشيرى بود كه هيچ‌گاه كُند نمى‌شد. رسول خدا صلى الله عليه و آله هرجا كه خطرى متوجّه رسالت مى‌ديد او را مأموريت مى‌داد. همچنين بر حسب اخبار و روايات، على از جانب پيامبر دوبار به يمن فرستاده شد و قبايل آن ديار و بخصوص قبايل هَمْدان، كه همواره از دوستداران امام عليه السلام بودند، به دست آن‌حضرت به اسلام تشرّف يافتند.

بيعت غدير خُم‌

در سال دهم هجرى، هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت به مكّه رود و آخرين حج خود را، كه آن را حجة الوداع ناميده‌اند، به جاى آورد على عليه السلام در يمن يا نجران بود. پيامبر به على نامه‌اى نوشت كه به حالت احرام به مكّه درآيد. به پيامبر وحى شده بود كه ديگر از امّتش جدا خواهد شد و به سراى ديگر خواهد شتافت.

چون مسلمانان مراسم حج را به جاى آوردند و از مكّه بازگشتند، پيامبر در منطقه‌اى به نام «غدير خُم» كاروان را از رفتن بازداشت. چون اين آيه بر او نازل‌