هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٨ - امام على دربرابر دشواريها
به خداوند توبه كنيد كه او توبه پذير و مهربان است و درحالى كه پشت كردهايد از او مگريزيد و روى برمگردانيد».
امام صادق عليه السلام فرمود: ابوبكر بر فراز منبر خاموش نشسته بود و حرفى براى گفتن نمىيافت. عاقبت گفت: «من خلافت شما را برعهده گرفتهام حال آنكه بهترين شما نيستم مرا واگذاريد مرا واگذاريد» [١] پس عمر بن خطاب گفت: از منبر بيا پايين، اى فرومايه!
ارزيابى امام از شيخين
امام على عليه السلام در روزگار خلافت شيخين (ابوبكر و عمر) چگونه زيست؟ و چگونه با آنان برخورد كرد؟
آنحضرت با شكيبايى تمام، تا آنجا كه توانست درجهت اصلاح اوضاع كوشيد و به پرورش نسلى از انقلابيون مكتبى كمر بست و براى رويارويى با
[١] - حديث انصراف ابوبكر از خلافت با اين لفظ در الصواعق المحرقه ص ٣٠، و در الامامة والسياسة ص ٢٠ آمده است. «همچنين پس از آنكه حضرت زهرا (س) در گفتگويى به وى اظهار داشت كه: به خدا سوگند در هر نمازى كه به جاى مىآورم بر تو نفرين مىكنم. ابوبكر درحالى كه مىگريست از خانه فاطمه بيرون آمد. مردم به سوى او آمدند و ابوبكر به ايشان گفت: هركس از شما شب را درحالى كه همسر خويش را در آغوش گرفته و از اهل خويش مسرور است به سر مىآورد. اينك مرا با مصيبت خودم رها كنيد من نيازى به بيعت شما ندارم و بيعت مرا فسخ كنيد.»
مؤلف مجمع الزوائد در ج ٥، ص ١٨٣ اين روايت را به نقل از طبرانى در كتاب الاوسط با اين لفظ نقل كرده است: «ابوبكر فرداى روزى كه با وى بيعت شد برخاست و براى مردم خطبهاى ايراد كرد و گفت: اى مردم! من راى خود را از شما بازپس مىگيرم چراكه من بهترين شما نيستم. شما نيز با بهترينتان بيعت كنيد.»
ابن ابى الحديد اين روايت را در شرح نهج البلاغه ج ١، ص ٥٦ نقل كرده و گفته است: «روايتها در اين باره مختلف است.»