هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٥ - آغاز عصر درخشان جزيرة العرب

انداختند. تا آنجا كه پيامبر با اصرار فراوان به اسامه دستور داد تا سپاه تحت فرمانش را به جايى كه قرار بود بروند، حركت دهد. اين سپاه در محلى به نام «جرف» در چند فرسخى مدينه اردو زد.

درهمين حال، بيمارى پيامبر كه بنا به قول برخى از راويان از زهرى كه يكى از يهوديان به وى خورانيده بود ناشى مى‌شد، شدت يافت. افراد سپاه اسامه به مدينه بازگشتند، درحالى كه پيامبر كسانى را كه از سپاه اسامه تخلف ورزيده بودند، مورد لعن خود قرار داده بود!

كوچ آفتاب‌

سرانجام پيامبر در بيست و هشتم ماه صفر در سال يازدهم هجرى، درحالى كه شصت و سه سال در راه خدا تلاش كرده بود و بيست و سه سال از آن را به گونه‌اى خاص در نشر رسالت جهانى خويش به چهار گوشه دنيا كه سيزده سال آن را در مكّه و ده سال باقى مانده را در مدينه به سر آورده بود به رفيق اعلاى خويش پيوست. رحلت آن‌حضرت را در ظهر روز دوشنبه مطابق با سال (٦٣٣) ميلادى ثبت كرده‌اند.

رحلت پيامبر مصيبت بزرگى براى اسلام و مسلمانان به شمار مى‌رفت كه تا آن روزگار نظيرى براى آن اتفاق نيفتاده بود. همچنين با وفات وى انحرافى آشكار در اسلام پديد آمد.

حضرت على عليه السلام به انجام غسل و كفن پيامبر مشغول شد و همراه با ديگر مسلمانان بر پيكر پاك آن‌حضرت نماز گزارد و آنگاه وى را در خانه‌اش، آرامگاه كنونى آن‌حضرت به خاك سپرد.

بهترين درودها و سلامها بر تو اى رسول خدا و برخاندان پاك و پاكيزه‌ات باد!