هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣ - آغاز عصر درخشان جزيرة العرب

مى‌پرورانند. و تنها بدين خاطر اطراف آن‌حضرت را گرفته‌اند. چون پيامبر به محل «كراع عميم» از سرزمين‌هاى «عسفان» رسيد، اين آيه مباركه نازل شد كه:

فَلَعَلَّكَ تَارِكُ بَعْضَ مَا يُوحَى‌ إِلَيْكَ وَضَائِقُ بِهِ صَدْرُكَ‌ [١].

«شايد برخى از چيزهايى كه به تو وحى مى‌شود فروگذارى و سينه‌ات بدان تنگ شود.»

چون آن‌حضرت به غدير خم رسيد اين آيه فرود آمد:

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِن رَبِّكَ وَإِن لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ‌ [٢].

«اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرود آمده، تبليغ كن و اگر چنين نكنى رسالت خود را به انجام نرسانده‌اى و بدان كه خداوند تو را از مردم نگه مى‌دارد و براستى خداوند گروه كافران را هدايت نمى‌كند.»

با نزول اين آيه، پيامبر به يارى خداوند در مورد خلافت حضرت على عليه السلام اطمينان پيدا كرد و كمر به اجراى آن بست و به مسلمانان دستور داد تا جمع شوند. چون مسلمانان جمع شدند پيامبر براى ايراد سخنرانى درميان آنان برپاى خاست، و پس از خطابه‌اى ارزشمند به مسأله خلافت على بن أبى طالب اشاره كرد و فرمود: «هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست خداوندا دوستدار او را دوست بدار و با دشمن او دشمنى كن.

محبوب‌دار هركس كه او را محبوب مى‌دارد و خشم بگير بر كسى كه بر على خشم مى‌گيرد، كسى كه او را يارى مى‌دهد، يارى ده و عزيزدار آن كس را كه به على كمك مى‌كند و خواردار