هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩١٦ - ويژگيهاى دوران امام عسكرى

ابن طيغور او را مسموم ساختند. آنها براى اين كار سى هزار دينار به اين پزشك رشوه دادند و او هم با قلمى مسموم منتصر را رگ زد و وى در همان ساعت جان داد. [١]

پس از منتصر، نوبت به حكومت مستعين رسيد كه تركها او را خلع و با معتز بيعت كردند. مستعين به بغداد گريخت و براى نبرد با تركها سپاهى فراهم آورد امّا تركها او و سپاهش را شكست دادند و خود او را كه هنوز به سى و دو سالگى نرسيده بود، كشتند.

امّا معتز كه دشمن سر سخت اهل بيت عليهم السلام بود و از پدرش كينه و عداوت با خاندان شريف نبوى را به ارث برده بود، نفر بعدى بود كه به دست تركها از بين رفت. او را در روزى بشدّت گرم زير آفتاب نگاه داشتند و او ناچار خود را در محضر قاضى بغداد از خلافت خلع كرد. سپس وى را كشتند.

تركها پس از قتل معتز، مهتدى را روى كار آوردند. وى نيز در سركوب و وارد آوردن فشار بر اهل بيت عليهم السلام و شيعيان و هواخواهان آنها، از سيره نياكانش پيروى مى‌كرد تا آنجا كه گفته بود: به خدا قسم آنان را از روى زمين درو خواهم كرد. امّا خداوند پيش از آنكه او به گفته‌اش جامه عمل بپوشاند، روانه دوزخش كرد. يكى از فرماندهان ترك بر او يورش برد و گردنش را زد و شروع به نوشيدن خون او كرد تا آنكه سيراب شد. پس از مهتدى با معتمد بيعت كردند. او نيز در هوسرانى و گنهكارى و سركوب و اختناق چيزى از شجره ملعونه (بنى عبّاس) كم نداشت.

آنچه گفته شد تصويرى گذرا از سرشت نظامى بود كه پايه خود را در امور خارجى و داخلى بر اختناق و سركوب بنيان نهاده بود.