هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٢ - هجرت به مدينه

اين نخستين ميدانى بود كه مسلمانان در تاريخ جديد خود، در آن دست و پنجه نرم مى‌كردند. اين جنگ در سال دوّم هجرى روى داد. شمار نيروى كفار از مرز ٩٥٠ تن مى‌گذشت درحالى كه تعداد مسلمانان تنها به‌ ٣١٣ تن مى‌رسيد. با همه اين احوال، مسلمانان با پيروزى تمام اين نبرد را به پايان رساندند و خسارتهاى فراوانى به دشمن وارد آوردند و با عنايت خداوند آنها را تار و مار كردند.

تاكتيك جنگ در جزيرة العرب بدين‌گونه بود كه نخست دو نفر در ميدانى كه هر دو گروه متخاصم نظاره‌گر آن بودند، به نبرد مى‌پرداختند. زمانى كه پهلوانان كشته مى‌شدند، يك فرد يا يك جبهه به جبهه دشمن هجوم مى‌برد و اين كار تا آنجا دنبال مى‌شد كه يكى از دو گروه تار و مار شود.

با اين حال پيامبر در جنگ بدر شيوه جديدى را به اجرا گذارد. وى مثلثهاى جنگى را ترتيب داد كه در نوع خود بى‌نضير بودند. آن‌حضرت دستور داد صفوف مسلمانان به شكل مثلثى بزرگ آرايش يابد به شرطى كه پشت هر فرد به طرف داخل مثلث، يعنى به طرف ديگر افراد مثلث، و صورت او رو به خارج مثلث يعنى به طرف كفار باشد.

خداوند نيز با سپاهيانى از ملائكه، كه آنان را براى يارى پيامبر فرستاده بود، آن‌حضرت را يارى داد. سپاه كفار پس از آن كه پهلوانانشان به دست نيرومند حضرت على عليه السلام از پاى درآمدند، راه گريز در پيش گرفتند و فرار را بر قرار ترجيح دادند.

سرانجام اين جنگ با هفتاد كشته از سپاه كفار، كه اكثر آنان از سران و دلاوران بودند، و چهارده شهيد از سپاه اسلام، هشت شهيد از انصار و شش شهيد از مهاجران، پايان يافت‌ [١].