هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٧ - امام على دربرابر دشواريها

دست على بن ابى طالب را گرفته بود و مى‌فرمود:

«اى مردم اين على پس از من امام شما و وصى من در زمان حيات و پس از مرگم است او داور دين من و تحقق بخش وعده من است. او نخستين كسى است كه بر حوض كوثر با من مصافحه مى‌كند. پس خوشا به حال كسى كه از او پيروى كند و يارى‌اش رساند و واى بر كسى كه از او عقب ماند و خوارش سازد».

آنگاه برادرش، عثمان بن حنيف برخاست و گفت: از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود:

«اهل بيت من ستارگان زمينند پس از ايشان جلو نيفتيد و آنان را مقدّم داريد كه ايشان پس از من واليانند».

پس مردى برخاست و از حضرت پرسيد: كدام اهل بيت اى رسول خدا؟ حضرت فرمود:

«على و فرزندان پاكش».

بدين ترتيب پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را مشخص كرد پس اى ابوبكر نخستين كس مباش كه بدان كفر ورزى. و خدا و پيامبرش را خيانت مكنيد و در امانات خود نيز خيانت روا مداريد درحالى كه خود بر آنها آگاهيد.

آنگاه ابو ايوب انصارى برخاست و گفت: «اى بندگان خدا! از خداوند در مورد اهل بيت پيامبرتان بترسيد و حقى را كه خداوند براى آنها مقرّر كرده بديشان بازپس دهيد. شما نيز سخنانى شبيه آنچه كه برادرانمان، جاى به جاى و مجلس به مجلس از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده‌اند، شنيده‌ايد. آن‌حضرت مى‌فرمود: اهل بيتم، پس از من، پيشوايان شمايند. و به على اشاره مى‌كرد و مى‌فرمود:

على امير نيكان و كشنده كافران است. هركس او را بى‌يار و ياور گذارد بى‌يار خواهد ماند و هركس او را يارى رساند، يارى خواهد شد. پس از ستم خويش‌