هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٠ - ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان

اين نويد را به من داده است و اين بشارت براى على در نزد من است. على در نزد حق محمود و در نزد فرشتگان پاك است. او از ياران خاص و خالص و نزديك و چراغ و بهشت و رفيق من است. پروردگارم مرا به او مأنوس كرده است. پس از پروردگارم در خواسته‌ام كه او را پيش از من نميراند و نيز از حضرتش در خواستم كه او را شهيد بميراند.

به بهشت قدم نهادم و ديدم كه شمار حوريان على بيشتر از برگ درخت و قصرهايى كه براى او بنا شده چون شمار افراد بشر است.

على از من و من از اويم. هر كه ولايت على را پذيرفت، ولايت مرا پذيرفته است.

عشق به على نعمت و پيروى از او فضليت است. فرشتگان به او نزديك و جنهاى نيكوكار گرد او را فرا گرفته‌اند. پس از من كسى گرامى تر از او در عزّت و افتخار و آيين بر زمين گام نمى‌نهد. او خشن و بى بند و بار و لجوج نبود. زمين او را حمل كرد و گرامى‌اش داشت. پس از من از شكم هيچ زنى، كسى به بزرگى او زاده نشد. در منزلى فرود نيامد مگر آنكه خجسته و فرخنده بود.

خداوند حكمت را بروى فرو فرستاد و جامه فهم بر او پوشانيد. فرشتگان با وى همنشين بودند كه او نمى‌ديدشان و اگر قرار بود پس از من به كسى وحى شود به على وحى مى‌شد. خداوند مجالس را به على مى‌آراست و لشكرها را بدو گرامى مى‌داشت. شهرها را بدو رونق مى‌بخشيد و سپاهيان را به واسطه او عزّت ارزانى مى‌داشت. مَثَل او همچون خانه خداست كه زيارت مى‌شود امّا زيارت نمى‌كند و مَثَل او مانند ماه است كه چون تابش گيرد، سياهى را به نور خويش روشن مى‌كند و مَثَل او چونان خورشيد است كه چون بتابد دنيا را پر فروغ گرداند. خداوند او را در قرآنش توصيف كرده و به آياتش ستوده است. در قرآن آثار منزلتهايش بيان شده است. پس او به گاه زنده بودن بزرگوار و به گاه‌