هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٢٤ - اخلاق و فضايل امام هشتم

او را دوست داشت و دلش را به نور معرفت درخشان و از علم و دانش آكنده ساخته بود و او را حجّت بالغه خويش بر مخلوقاتش گردانيده بود.

آيا سوره «ص» را نخوانده‌ايم كه چگونه خداوند مواهب خويش را به بندگان درست‌كردارش بيان مى‌كند؟ او اين همه مواهب را فقط و فقط به خاطر عبادت و اخلاصى كه اينان دارند، بديشان ارزانى مى‌بخشد، مثلًا مى‌فرمايد:

اصْبِرْ عَلَى‌ مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ ... وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ. [١]

«بر آنچه مى‌گويند شكيبايى ورز و ياد آر بنده ما داوود نيرومند را. او بسيار باز گردنده بود. و ما مُلكش را استوار كرديم و بدو حكمت و نيروى داورى داديم.»

سپس در ادامه همين آيات مى‌فرمايد:

فَغَفَرْنَا لَهُ ذلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى‌ وَحُسْنَ مَآبٍ* يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى‌ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ‌ [٢].

«پس براى او بخشيديم و همانا براى او در نزد ما منزلتى نزديك و عاقبتى نيكوست. اى داوود ما تو را در زمين خليفه قرار داديم پس بين مردم به حق داورى كن و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا گمراه مى‌سازد. كسانى كه از راه خدا گمراه مى‌شوند چون روز حساب را فراموش كرده‌اند، عذابى سخت در انتظار آنان است.»

امام رضا عليه السلام اين گونه به پروردگارش توجه داشت و خداوند نيز. هر چه خود از كرامت و علم خواست، بدو بخشيد.