هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٨٩ - كودكى بر كُرسى امامت

«در كودكى حكم (و رسالت) را بدو داديم.»

و نيز فرموده است:

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ‌ [١].

«چون به رشد خود برسيد ...»

و در (جاى ديگر) فرموده است:

وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً [٢].

«و به چهل سالگى رسيد.»

بنابر اين ممكن است در كودكى كسى را حكمت دهند چنان كه ممكن است در ٤٠ سالگى به فرد ديگر حكمت دهند. [٣]

آرى، اگر نبوّت معجزه خداوند يا نشانه آفرينش و خلقت او باشد در كوچك وبزرگ يكسان است.

يكى از راويان گويد: نزد امام رضا در خراسان ايستاده بودم. يكى پرسيد:

سرورم ... اگر حادثه‌اى روى داد به چه كسى رجوع كنيم؟ (مقصود پُرسنده اين بود كه اگر شما از دنيا رفتيد جانشين شما كيست؟)

امام رضا فرمود: به ابو جعفر رجوع كنيد.

گويا شخصى كه سؤال كرده بود سنّ ابو جعفر را كوچك شمرد، از اين رو امام رضا به او فرمود: خداوند سبحان حضرت عيسى را كه صاحب آيينى تازه بود، در كمتر از اين سن به نبوّت مبعوث كرد. [٤]