هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٧٠ - دوران زندگى امام باقر عليه السلام

وَللَّهِ مِيرَاثُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ‌ [١] «ميراث آسمانها و زمين از آن خداست.» پس شما از كجا وارث اين علم شديد در حالى كه پس از محمّد پيامبرى نيست و شما هم پيامبر نيستيد؟

پدرم فرمود: از اين آيه قرآن كه به پيامبرش فرمود:

لَاتُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ‌ [٢] «با شتاب و عجله زبان به خواندن قرآن مگشاى.» كسى كه زبانش را به خواندن قرآن جز براى ما حركت نداده بود خداوند بدو فرمود كه تنها ما و نه ديگران را بدين امر اختصاص دهد.

از اين رو او تنها با برادرش على و نه ديگر يارانش، راز مى‌گفت. پس خداوند آيه‌اى در اين باره فرو فرستاد و فرمود:

وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ [٣] «و گوش شنوا آن پند را نگه تواند داشت». رسول خدا صلى الله عليه و آله به اين خاطر به يارانش گفت: از خدا خواستم كه گوش تو را اين گونه گرداند اى على و به همين خاطر بود كه على بن ابى طالب در كوفه فرمود:

رسول خدا صلى الله عليه و آله هزار باب از علم به من آموخت كه هر بابى هزار باب داشت.

رسول خدا صلى الله عليه و آله تنها امير المؤمنين عليه السلام را كه گرامى ترين مردم در نزد وى بود، به اين اسرار خويش اختصاص داد و چنان كه خداوند پيامبرش را محرم اسرار خويش گردانيد پيامبر هم برادرش على را، و نه كس ديگر از قوم خود را، محرم رازهاى خويش قرار داد تا آنكه اين اسرار به ما رسيد و ما وارث آنها شديم نه كس ديگر از قوم و نژاد ما.

هشام گفت: على ادعا مى‌كرد كه علم غيب مى‌داند حال آنكه خداوند